فاعپرس: گزارشهای میدانی و آمارهای رسمی پزشکی از بروز یک فاجعه بهداشتی و زیستی بیسابقه در غزه پرده برمیدارد. آمار سقط جنین و مردهزایی در میان زنان باردار غزه طی ۶ ماهه نخست سال ۲۰۲۶ با جهشی بیش از سه برابری نسبت به نیمه دوم سال ۲۰۲۵ مواجه شده است.
این واقعیت هولناک در کنار تداوم شلیکهای روزانه، بمبارانهای هوایی، ممانعت از ورود مواد غذایی و دارویی، و تصرف خزنده خاک غزه تحت عنوان «خط زرد»، نشان میدهد که فاجعه انسانی نه تنها متوقف نشده، بلکه وارد مرحلهای هدفمند و بیصدا از نابودی ساختاری پتانسیلهای حیات شده است.
جهش ناگهانی و سهبرابری آمار سقط جنین و مردهزایی در نوار غزه، که باید در صدر اخبار رسانههای جهان قرار میگرفت، بر اساس گزارش رسمی روزنامه «هاآرتص» و مستندات ارائه شده توسط سازمان ملل متحد، ابعادی تکاندهنده یافته است. طی فاصله زمانی ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶، بیش از ۳ هزار و ۹۵۰ مورد سقط جنین در این منطقه صدمهدیده به ثبت رسیده است.
این رقم در مقایسه با هزار و ۱۹۷ مورد ثبتشده در بازه زمانی ژوئیه تا دسامبر ۲۰۲۵، افزایشی بیش از سه برابری را نشان میدهد. هماکنون نرخ سقط جنین در غزه به یکششم کل بارداریها رسیده است، به این معنی که از هر شش زن باردار، یک نفر با فاجعه از دست رفتن فرزند خود روبهرو میشود.
بررسیهای تخصصی پزشکان حاضر در منطقه، از جمله «احمد ابو فول»، امدادگر فلسطینی، و «دکتر محمد البشیتی»، متخصص زنان و زایمان در «بیمارستان ناصر» در خان یونس، علل اصلی این جهش بیسابقه را روشن میسازد. بخش اعظم این سقطها در میان زنان ساکن در چادرهای آوارگان رخ میدهد؛ جایی که سوءتغذیه حاد، کمخونی شدید و خستگی مفرط جسمانی ناشی از جابهجاییهای اجباری مداوم، توان فیزیکی زنان باردار را مخدوش کرده است. بسیاری از این زنان ناچارند بارهایی سنگینتر از توان بدنی خود را برای اداره حداقلهای زندگی حمل کنند که این فشار جسمی نهایتا به سقط جنین منجر میشود.
علاوه بر فشارهای فیزیکی و معیشتی، مواجهه مستقیم با سموم زیستمحیطی حاصل از جنگ تاثیری مرگبار بر سلامت جنینها بر جای گذاشته است. استنشاق بقایای مواد منفجره، ترکیبات شیمیایی و دوده سنگین ناشی از انفجارها، سلامت زنان باردار و جنین را به شدت تهدید میکنند.
بحران آب شرب سالم نیز بر شدت این زنجیره شوم افزوده است. بر اساس اظهارات «دکتر احمد الفرا»، رئیس بخش کودکان بیمارستان ناصر، میانگین دسترسی هر فرد در غزه به آب به حدود ۳ لیتر در روز کاهش یافته است که بسیار پایینتر از حداقل استانداردهای حیات انسانی است؛ ضمن آنکه ۹۰ درصد از همین آب موجود نیز غیرقابل شرب و آلوده است. این شیوع گسترده کمآبی و آلودگی، به بروز عفونتهای شدید، تضعیف شدید سیستم ایمنی بدن و در نهایت تشدید روند سوءتغذیه و سقط جنین انجامیده است.
این فاجعه بهداشتی در حالی رخ میدهد که ادعای رسانهای درباره برقراری آتشبس از اکتبر ۲۰۲۵ با آمارهای رسمی جانباختگان کاملا در تضاد است. وزارت بهداشت غزه گزارش داده است که تنها در فاصله ۱۱ اکتبر ۲۰۲۵ تا ۱۹ اوت، هزار و ۲۷۳ فلسطینی دیگر به شهادت رسیده و ۴ هزار و ۲۲۳ نفر زخمی شدهاند.
شلیک قایقهای جنگی به صیادان، حملات پهپادی و حملات هوایی نقطه به نقطه، مانند حمله ۱۹ اوت در مرکز غزه با ۱۰ کشته یا حملات ۱۸ اوت در ساحل غزه با ۶ کشته شامل یک کودک، بخشی از کشتار روزانه و مستمری است که زیر سایه سکوت خبری غربی ادامه دارد.
بر اساس آمارهای تجمیعی، آمار رسمی قربانیان ثبتشده از اکتبر ۲۰۲۳ تا کنون به ۷۳ هزار و ۴۰۷ نفر رسیده است. با این حال، این عدد تنها شامل پیکرهایی است که امکان انتقال آنها به مراکز درمانی و ثبت اداری وجود داشته است. ناظران بینالمللی و کارشناسان مستقل معقتدند آمار واقعی تلفات به صدها هزار نفر میرسد.
پیش از این، ارزیابیهای منتشرشده در نشریه معتبر پزشکی «لنست» تلفات نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر را محتمل دانسته بود، در حالی که گزارشهای جمعیتی حاکی از کاهش چشمگیر جمعیت غزه از ۲.۲ میلیون نفر پیش از جنگ به ۱.۸۵ میلیون نفر است.
در کنار تلفات مستقیم، فرآیند امحای عمدی آثار و اسناد جنایات نیز با شدت ادامه دارد. گزارش ۳ اوت «دیدهبان حقوق بشر اروپا-مدیترانه» افشا میکند که نظامیان جنایتکار اسرائیلی دستکم ۱۰ میلیون تن از آوار غزه را پیش از آنکه کمیتههای تحقیقاتی بینالمللی یا محلی امکان بررسی و مستندسازی صحنهها را داشته باشند، جمعآوری یا خرد کردهاند. این تسطیح بیسابقه آوارها، خطر واقعی نابودی اسناد متقن جنایت نسلکشی و از بین رفتن بقایای اجساد هزاران قربانی مدفون زیر خرابه را به همراه دارد.
همزمان، استفاده از سلاح محاصره و گرسنگیدهی سازمانیافته با هدف فلج کردن ساختار زیستی غزه دنبال میشود. گزارش ۹ اوت دیدهبان حقوق بشر اروپا-مدیترانه تصریح کرد که رژیم صهیونیستی یک سیاست وحشیانه را برای تخریب کامل زنجیره تامین مواد حیاتی اجرا میکند. این اقدام از طریق ایجاد مانع در گذرگاهها، تخریب زیرساختهای حملونقل و نگهداری و ایجاد معطلیهای عمدی در ترخیص صورت میگیرد که به فاسد شدن مواد غذایی منجمد، سوخت و داروهای حیاتی پیش از رسیدن به دست مردم میانجامد.
این جنایت جنگی در حالی صورت میگیرد که بر اساس مواد ۵۵ و ۵۹ کنوانسیون چهارم ژنو، اسرائیل به عنوان قدرت اشغالگر موظف است ورود بدون مانع غذا و تجهیزات پزشکی را در صورت عدم کفایت منابع داخلی تضمین کند. اقدام عامدانه مقامات اشغالگر و اطمینان آنها از عدم برخورد مجازاتکننده از سوی نهادهای بینالمللی یا حامیان غربی نظیر کشورهای اروپایی و آمریکا، محاصره را به یک ابزار کارآمد برای کشتار خاموش تبدیل کرده است.
در بعد جغرافیایی و اراضی، تصرف خاک غزه از طریق مکانیزمی خزنده به نام خط زرد، با سرعت ادامه دارد. بر اساس گزارش ۲۷ ژوئیه شبکه «تیآرتی»، این خط علامتگذاریشده ناشی از طرح صلح ۲۰۲۵، مساحت تحت کنترل اشغالی را از ۵۰ درصد غزه در اکتبر، به نزدیک ۶۵ درصد در ژوئن رسانده و با ساخت بیش از ۲۳ کیلومتر خاکریز و دیواره همراه بوده است.
جابهجایی مدام بلوکهای بتنی زرد رنگ، مرزها را برای مردم نامشخص کرده و غیرنظامیان حتی در فواصل دور هدف شلیک مستقیم قرار میگیرند؛ الگویی که یادآور منطقه حائل دهه ۲۰۰۰ است، اما این بار با هدف غصب کامل اراضی و جابهجایی اجباری جمعیت اجرا میشود.
جمعبندی پیامدهای فوق نشان میدهد که جهش سهبرابری سقط جنین، تداوم حملات هوایی و دریایی، امحای اسناد جنایات، محاصره شدید غذایی و پیشروی خط زرد، اجزای جداگانه یک جنایت جنگی نیستند، بلکه هندسه حسابشده یک استراتژی کلان را تشکیل میدهند. بیانات علنی مقامات اشغالگر مبنی بر کشتار روزانه دهها فلسطینی و بهکارگیری ادبیات غیرانسانی، گواهی بر این واقعیت است که سلب امکان حیات از فلسطینیان از مرحله جنینی و پیش از تولد آغاز شده است و تا زمان عدم مداخله قاطع جهانی، این فاجعه در غیاب رسانهها تعمیق خواهد یافت.