فاش نیوز - دلم تنگ شده. دل تنگم را می‌کشانم تا رواق دارالذکر. گوشه‌ای می‌ایستم و از همان زاویه به قاب عکس و مزارت خیره می‌شوم.
                                                                                                   
هرچه تأمل می‌کنم و عبور و مرور زائران را به نظاره می‌ایستم، دلتنگی جایش را به درد می‌دهد. درد و داغ معجونی می‌شوند و از گوشه چشم سر باز می‌کنند. 
هنوز دلتنگی‌ام رهایم نکرده، هنوز درد دلی نکرده‌ام. هنوز عقده وا نکرده‌ام که نرمی چوب پر بر گونه‌ام می‌نشیند و به دنبالش می‌شنوم که می‌گوید: «حرکت کن».
تو را که خیلی وقت بود به خدا سپرده بودم و خدا برای خودش خواست و در گوشه‌ای از بهشت زمین، در جوار امام رضا(ع) جایت داد. 
حرکت می‌کنم. وداع می‌کنم. هنوز از مزارت دور نشده‌ام که حس می‌کنم کسی در گوشم آهسته می‌گوید: «منتقم خواهد آمد.»
اشک امانم نمی‌دهد و بی‌اختیار دشت گونه‌ام را آبیاری می‌کند و نجوا می‌کنم، خداحافظ عزیزم. خداحافظ رهبر شهیدم.
حتماً عصر انتقام، پرشکوه خواهد بود.

|| ابوالقاسم محمدزاده