فاش نیوز - سخنی با مدعیان حمایت از مردم، آن هم از سر دلسوزی برای سرزمینی که همه ما به‌نوعی از آن برخاسته‌ایم؛ و باوجود همه محدودیت‌ها و دشواری‌ها، زمینه‌ای برای رشد، شکوفایی و دیده‌شدن استعدادمان فراهم کرده است. شاید همین پیوند، ارزش یادکردن از همه رنج‌های این سرزمین را دوچندان کند.
 ای‌کاش زمانی که از شرایط سخت زندگی در ایران، روزهای دشوار مردم و مبارزه سخت زنان ایرانی برای آزادی با اندوه سخن می‌گوییم! گوشه چشمی هم به ۱۶۸ کودک پرپر شده مدرسه میناب داشتیم؛ کودکانی که خانواده‌هایشان، به‌جای جشن و شادی، بر مزار عزیزانشان نشستند.
 ای‌کاش یادی هم از مردم کوهستگ بندر سیریک شود؛ مردمی که در یک روز، از آستانه عروسی به مجلس عزا رفتند و شادیشان به سوگ عزیزانشان بدل شد.
 حتی نیازی نبود از عاملان این حوادث نامی برده شود یا سخنی در محکومیت آنان گفته شود؛ چه‌بسا در فضای یک جشنواره بین‌المللی، چنین سخنانی چندان با فضای حاکم بر مراسم و نگاه برخی مسئولان و اعضای محترم هیئت داوران هم‌خوان نباشد.
 فقط یک اشاره، یک یاد، یک جمله...
 چون درد و رنج مردم ایران، درد و رنج همه مردم ایران است و شاید هنر، آنجا زیباتر می‌شود که در میان نور فلاش‌ها و تشویق‌ها، صدای رنج بی‌صداترین‌ها نیز شنیده شود.
شاید همین یادهاست که هنر و هنرمند را به مردم و سرزمینش نزدیک‌تر می‌کند.

 || محمدرضا الهی