نویسنده کتاب «صفشکنان» با اشاره به پیشینه تشکیل این گردان اظهار داشت: گردان شهادت در ابتدا زیرمجموعه تیپ مکانیزه ذوالفقار بود، اما به دلیل پیاده بودن نیروها از این مجموعه جدا شد و ساختار مستقل خود را پیدا کرد. این گردان یکی از ابتکارات مهم دوران جنگ در مواجهه با توان زرهی سنگین و قدرتمند عراق بود؛ چراکه تانکها، نفربرها و تجهیزات ضدزره دشمن در برخی عملیاتها فشار زیادی بر رزمندگان وارد میکرد.
وی ادامه داد: در شرایطی که امکانات زرهی ایران محدود بود، با ابتکار علیرضا ناهیدی، از فرماندهان تیپ ذوالفقار، گردان شهادت شکل گرفت و نیروهای آن با استفاده از سلاحهایی مانند آرپیجی ۷ تلاش کردند فشار ناشی از توان زرهی دشمن را از روی رزمندگان بردارند.
رادمانپژوه با بیان اینکه گردان شهادت به دلیل مأموریت خطشکنی معمولاً در مقدمترین بخش عملیات حضور داشت، افزود: این گردان در بسیاری از موقعیتهای سخت وارد میدان میشد و بارها تا مرز انحلال پیش رفت؛ بهگونهای که در برخی عملیاتها حدود ۵۰۰ نفر از نیروهای گردان وارد میدان میشدند و تنها حدود ۵۰ نفر بازمیگشتند.
نویسنده کتاب «صفشکنان» تصریح کرد: گردان شهادت در طول سالهای دفاع مقدس به دلیل استقامت و پایداری، به الگویی از ممارست و مقاومت در میان گردانهای دیگر لشکر ۲۷ تبدیل شد؛ چراکه نیروهای آن پس از هر عملیات، بار دیگر به آموزش نیروهای جدید، احیا، بازسازی و تشکیل دوباره گردان میپرداختند.
رادمانپژوه در پایان گفت: «صفشکنان» برای همه کسانی نوشته شده است که علاقهمندند با تاریخ دفاع مقدس، تاریخچه تشکیلات سپاه و لشکر ۲۷ محمد رسولالله (ص) و همچنین فرهنگ شهادت، استقامت و زندگی روزمره رزمندگان دوران دفاع مقدس آشنا شوند.