فاش نیوز - خانم فاطمه حقی، همسر و پرستار "ابوذر عباسی"، جانباز ۷۰ درصد فتنه دی‌ماه ۱۴۰۴ و هم مادر چهار بچه قدونیم‌قد در شهر کرمان است که به بهانه ولادت حضرت زینب سلام‌الله علیها و روز پرستار، زندگی با همسر جانبازش را تشریح کرده است که در پی می‌آید...
۱۱ سال و نیم قبل با هم ازدواج کردیم و سه دختر ۱۰ساله، هشت‌ساله و ده‌ماهه و یک پسر چهارساله داشته و از این زندگی مشترک رضایت دارم.
همسرم معلم بودند و در اغتشاشات دی‌ماه ۱۴۰۴ شهربابک به‌عنوان بسیجی به کمک نیروها رفته بود که ساعت ده و نیم‌شب از ناحیه گردن توسط فتنه‌گران به‌وسیله اسلحه شکاری هدف قرار گرفت و دچار آسیب نخاعی و جانباز شدند. چندین ساچمه به بدنش از جمله شاهرگ، دست و کتفش خورده بود و یک ساچمه در بین دو کتف و روی نخاع گیرکرده بود و آسیب نخاعی‌اش بالاست و به دلیل آسیب شاهرگش، همان شب در بیمارستان شهربابک عمل جراحی انجام شده بود، اما در ادامه به کرمان منتقل شد. البته از همان ابتدا پاهایش حس نداشت.»
آن زمان فرزند کوچکم ۴۰ روزه بود. روزهای سخت بود؛ ولی خدا به انسان صبر و طاقت می‌دهد و لطف خدا بود که توانستیم تحمل کنیم. ان‌شاءالله که قدردان باشیم و طلبکار نشویم.
اول گفتند ممکن است ابوذر قطع نخاع گردن بشود و دستانش از کار بیفتد. اما با دعای مردم که یک شب در یکی از مساجد شهربابک، دسته‌جمعی برایش دعا کرده بودند و به لطف خدا، دست‌هایش از کار نیفتاد. من هم بعد از آن دعای دسته‌جمعی خیلی آرام شدم.
در این مسیر خداوند خیلی به ما کمک کرد و افرادی سر راهمان قرار گرفتند که کمک‌حالمان هستند. البته ما در حد و اندازه خانواده شهدا نیستیم؛ اما وقتی شرایط را می‌بینیم، می‌فهمیم برای فرزندان شهدا خیلی سخت است. همسر من زنده است؛ اما خیلی به بچه‌هایمان سخت گذشت؛ اینکه به فرزندان شهدا چه می‌گذرد خدا می‌داند.
وقتی می‌بینیم اسلام و انقلاب با چه سختی حفظ شده و به ما رسیده، نباید کوتاهی کنیم. باید اجازه بدهیم که همسران و فرزندانمان بروند و دفاع کنند تا نظام حفظ شود.