دفاع‌پرس ـ حجت‌الاسلام‌والمسلمین «موسی سلیمانی» جانشین دفتر نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه امام رضا (ع)؛ بعضی نام‌ها را باید با احترام نوشت و در دفتر خاطرات ملت ثبت کرد. محمدحسین فهمیده یکی از همان نام‌هاست. او در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۶ در قم به دنیا آمد و در ۸ آبان ۱۳۵۹ در خرمشهر به شهادت رسید. تنها ۱۳ سال داشت؛ اما سالهای زندگی‌اش را نه با عدد، بلکه با فهمیده می‌سنجند.
محمدحسین در واقع درس بزرگی به همه ما داد این‌که سن کم، بهانه‌ای برای غایب‌بودن از میدان نیست. او با قلبی کوچک و اراده‌ای بزرگ، نارنجک به کمر بست و زیر تانک دشمن رفت. امام خمینی (ره) در این باره فرمودند: «رهبر ما آن طفل سیزده‌ساله‌ای است که با قلب کوچک خود که ارزشش از صد‌ها زبان و قلم بزرگ‌تر است، با نارنجک، خود را زیر تانک دشمن انداخت و آن را منهدم نمود و خود نیز شربت شهادت نوشید.»
آقای شهید ایران نیز شهید فهمیده را نماد شجاعت و فداکاری جوانان ایرانی دانسته و تأکید داشتند «زنده نگه‌داشتن یاد حادثه شهادت دانش‌آموز بسیجی، شهید فهمیده، از اصالت‌های دفاع مقدس است.»
آیت‌الله جوادی آملی نیز درباره انتخاب این شهید گفته‌اند که او از میان راه عشق و عقل، راه عاشقانه را برگزید. به تعبیر ایشان، شهید فهمیده حقیقتی را می‌دید که دیگران یا آن را درک نمی‌کردند یا اگر می‌دانستند، شناختشان تنها در محدوده فهم حصولی بود، نه شهود حضوری. «آن‌که مقصود خود را می‌بیند، این‌گونه جانش را بر کف دست می‌نهد و به روی مرگ لبخند می‌زند.»
به‌راستی، فهمیده نه‌تنها یک شهید، بلکه یک معلم بود؛ معلمی که با خون خود به هم‌سالانش آموخت نوجوانی، بهترین فصل رویش است؛ فصلی که می‌توان در آن حتی تانک‌ها را متوقف کرد. زنده نگه‌داشتن یاد او، یادآوری حماسه این قهرمان کوچک و جاودانه‌کردن راهش به‌عنوان الگویی برای همگان است.
او رفت، اما به ما فهماند که رفتن نیز گاهی بزرگ‌ترین شکل ماندن است.