تاریخ : 1405,یکشنبه 24 آبان13:50
کد خبر : 128593 - سرویس خبری : مسائل و مشکلات ایثارگران

اقلا از سوی بنیاد شهید و امور ایثارگران

آیا صدای ایثارگران در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی شنیده می‌شود؟


آیا صدای ایثارگران در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی شنیده می‌شود؟

ایثارگران واقعاً نمی‌دانند مطالبی که در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند، اساساً دیده و خوانده می‌شوند یا خیر. وقتی بارها می‌نویسند و هیچ پاسخ، واکنش یا نشانه‌ای از پیگیری نمی‌بینند، آیا شک به بی‌توجهی بنیاد نسبت به رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و مشکلات ایثارگران...

نصرت‌الله حسینی

فاش نیوز - آیا بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور، مطالبات، انتقادات و پیشنهادات ایثارگران را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی رصد و پیگیری می‌کند؟ رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مهم‌ترین ظرفیت ارتباطی مردم با مسئولان هستند. اما آیا بنیاد شهید و امور ایثارگران نیز مطالبات، انتقادات و پیشنهادات جامعه ایثارگری، به‌ویژه جانبازان زیر ۲۵ درصد، را در رسانه‌ها، پایگاه‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی به‌صورت مستمر رصد و پیگیری می‌کند؟
از آنجا که بسیاری از ایثارگران دور از مراکز استان‌ها زندگی می‌کنند یا به دلیل سالمندی و ناتوانی امکان مراجعه حضوری و پیگیری مستمر حقوق قانونی خود را ندارند، رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی می‌توانند بهترین و در دسترس‌ترین بستر ارتباطی آنان با مسئولان باشند. از طرفی، مطالبات قانونی و گلایه‌های تکراری گروه‌های مختلف ایثارگری، اگر به‌درستی رصد و دریافت شوند، مورد بررسی قرار گیرند و پاسخ به‌موقعی به آن‌ها داده شود، می‌توانند به شناسایی ضعف‌ها و مشکلات، جلوگیری از تکرار مطالبات و اصلاح رویه‌های نادرست منجر شوند. تکرار یک مطالبه در طول چندین سال باید نشانه‌ای از اهمیت مشکلی باشد که نیازمند بررسی جدی است، نه صرفاً مطالبه‌ای مبتنی بر زیاده‌خواهی یا گلایه‌ای فاقد اهمیت و اعتنا! در صورتی که پاسخی به‌موقع ارائه شود، حتی اگر با پذیرش درخواست و اقدام مقتضی همراه نباشد، می‌تواند به انتظار طولانی‌مدت و آثار منفی ناشی از عدم پاسخگویی پایان دهد. با این‌حال، پرسش اصلی اینجاست:
آیا مطالب منتشرشده در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به رؤیت مدیران و معاونت‌های مربوطه می‌رسند؟
آیا مطالبات پرتکرار دسته‌بندی و بررسی می‌شوند؟
آیا نتیجه پیگیری‌ها به اطلاع ایثارگران کشور می‌رسد؟
اگر چنین است، چرا مطالبات قانونی، گلایه‌های به‌حق و پیشنهادات آنان سال‌هاست بدون دریافت پاسخ روشن از سوی بنیاد، به‌صورت پیوسته تکرار می‌شوند؟
از سوی دیگر، رصد انتقادات نباید به کنترل منتقدان یا محدودکردن آزادی بیان منجر شود؛ زیرا انتقاد قانونی فرصتی برای شناخت کاستی‌ها و اصلاح عملکرد است، نه تهدیدی برای دستگاه مسئول. بنیاد شهید برای انتشار اخبار و انعکاس عملکرد خود از ظرفیت رسانه‌ها استفاده می‌کند؛ آیا برای شنیدن انتقادات و پیگیری مطالبات ایثارگران از طریق رسانه‌ها نیز سازوکار مشخص و مؤثری دارد؟
اگر چنین سازوکاری وجود دارد، چرا گزارش شفافی از مطالبات شناسایی‌شده در فضای رسانه‌ای و نتایج رسیدگی به آن‌ها منتشر نمی‌شود؟
یک ابهام جدی؛ آیا اصلاً صدای ایثارگران به گوش مسئولان و مدیران بنیاد می‌رسد؟
ایثارگران واقعاً نمی‌دانند مطالبی که در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند، اساساً دیده و خوانده می‌شوند یا خیر. وقتی بارها می‌نویسند و هیچ پاسخ، واکنش یا نشانه‌ای از پیگیری نمی‌بینند، آیا شک به بی‌توجهی بنیاد نسبت به رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و مشکلات ایثارگران به یقین تبدیل نمی‌شود؟
ایثارگران نمی‌دانند سکوت بنیاد به چه معناست! آیا نمی‌بیند؟ آیا نمی‌خواهد ببیند؟
آیا می‌بیند ولی توجه نمی‌کند؟ یا می‌بیند و بررسی می‌کند، اما خود را از پاسخگویی و اطلاع‌رسانی بی‌نیاز می‌داند؟
ایثارگران انتظار ندارند هر انتقادی پذیرفته شود یا هر پیشنهادی مورد قبول واقع شود؛ اما حق دارند بدانند آیا صدایشان شنیده می‌شود و آیا مسئولی برای شنیدن صدای آنان و پاسخگویی وجود دارد؟
آیا در بنیاد واحد مشخصی تحت عنوان «مسئول رصد مطالبات، انتقادات و پیشنهادات ایثارگران در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی» وجود دارد؟
آیا مطالبات جانبازان زیر ۲۵ درصد به‌صورت مستقل دسته‌بندی و به مدیران و معاونت‌های مسئول ارجاع می‌شود؟

آیا عملکرد واحد یا مجموعه مسئول رصد مطالبات، بر اساس میزان رسیدگی به درخواست‌ها و نتایج حاصل از آن ارزیابی می‌شود؟
چه سازوکار مشخصی وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که مطالبات، انتقادات و پیشنهادات منتشرشده ایثارگران اساساً دیده و شنیده می‌شوند و در صورت دریافت، مورد بررسی و پیگیری قرار می‌گیرند؟
ایثارگران فقط مخاطب اخبار و اطلاعیه‌های یک‌طرفه بنیاد نیستند؛ آنان مهم‌ترین مرجع شناخت واقعی دردها، رنج‌ها و کاستی‌ها در نظام خدمات‌رسانی به گروه‌های مختلف ایثارگری هستند! نمی‌توان از ظرفیت رسانه‌ها برای انتشار عملکرد یک دستگاه استفاده کرد، اما نسبت به انتقادات و مطالبات جامعه ایثارگری در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بی‌تفاوت ماند. شنیدن صدای ایثارگران یک لطف مدیریتی نیست؛ بخشی از مسئولیت شنیدن صدای دلاوران دیروز و منتظران پاسخ امروز است! امید است رئیس محترم بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور، به این پرسش‌ها پاسخی روشن و مستند ارائه دهند تا ایثارگران بدانند مطالبات، انتقادات و پیشنهادات آنان، از جمله پیشنهاد مهم «جایگزینی رتبه ایثارگری تلفیقی به‌جای درصد جانبازی»، دیده می‌شود و مورد بررسی قرار می‌گیرد. ان‌شاءالله

|| نصرت‌الله حسینی - آبدانان