فاش نیوز - «فقه و فقیه یک مفهوم پایه‌ای، یک ابر مفهوم در نظریه‌های حکومت اسلامی است. (۱)»
پس از سرنگونی حکومت ناروای طاغوت، و علی‌رغم تبیین علمی و مباحث بسیار پیرامون این مفهوم پایه‌ای، فرصت "بیان هر چه شفاف‌تر مبانی اعتقادی"و کارویژهٔ آن در الهیات سیاسی کمتر پیش‌آمده...
این در حالی است که: «با طرح اندیشهٔ ولایت‌فقیه و تصویب آن به‌عنوان یکی از اصول قانون اساسی جدید، سازمان دولت خصلتی مشخصاً مذهبی پیدا کرد. (۲)» بنابراین ضرورت داشت استدلالی که بر مبنای آن: «مفهوم فقیه ناظر بر مفهوم‌های دیگر است و بر همهٔ آنها اشراف دارد.» از سوی مراکز دانشگاهی نیز توضیح داده می‌شد و تفسیر و تأویل می‌گشت، چرا که این معنای والا در میانهٔ دانش سیاسی و قدرت اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی ایستاده و تاروپود دین و دولت را به هم می‌بافد: «نهادهای دینی، پیوستگی اجتماعی را که به‌آسانی می‌تواند دچار فروپاشی شود، به‌مراتب بهتر از نظام سیاسی تضمین می‌کنند. (۳)» این تضمین مبتنی است بر اینکه فقه: «یکی از دریچه‌های رابطه بین دو جهان مذهب و سیاست است، در گزاره‌های اساسی سیاست در ایران امروز حضور دارد؛ هرجا "امر سیاسی" هست لاجرم طرح می‌شود و هر جا طرح شود راهنما و فضاساز است و گروهی از مفهوم‌های و گزاره‌ها را با خود و به دنبال خود می‌کشد.» در همین راستا پروفسور "روح‌الله رمضانی" نیز گفته: «انقلاب ایران کاری بیش از نابودسازی نهاد باستانی پادشاهی موروثی کرد. (۴)» به قول "فیرحی" : «درست به همین دلیل آن مفهوم "دونبش" نیاز به توضیح همراه با وسواس دارد!» اما برخی نخواستند این توضیح داده شود و تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند...
سرنخ: 
۱.فیرحی؛ فقه و سیاست در ایران معاصر "تحول حکومت‌داری و فقه حکومت اسلامی" 
۲. بشیریه؛ جامعه‌شناسی سیاسی "نقش نیروهای اجتماعی در زندگی سیاسی" 
۳. اشمیت؛ الهیات سیاسی "چهارفصل در باب حاکمیت"
۴. رمضانی؛ چارچوبی تحلیلی برای بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران

|| سید مهدی حسینی