تاریخ : 1405,یکشنبه 17 آبان12:50
کد خبر : 128658 - سرویس خبری : ایثارگران

این‌هایی که الان پشت لانچرها و میادین هستند فرزندان ایثارگران‌اند



فاش نیوز - با سلام و عرض ادب خدمت تمامی خانواده‌های محترم شهدا. جانبازان و آزادگان سرفراز و ایثارگران. لازم دیدم برای تأیید سخنان تعدادی از عزیزان که بالا متون زیبا و صدایی از درد این جامعه را بیان کردند اشاره کنم. واقعاً جای تأسف و گریه است. از سال ۱۳۶۹ تا کنون فریادها را خفه کردند. تمام کسانی که خواستند از حق مسلم این قشر مظلوم دفاع کنند یک انگ به پیشانی‌شان چسباندند و راهی ناکجا آبادشان کردند. اما یک مسئول یک مسئول یک انسان نیست بگوید واقعاً در این مملکت چه می‌گذرد؟ همه پیر شدند و از بس انتظار کشیدند چشمانشان سوی خود را از دست داد.
قبول، تعدادی هم از این آب گل‌آلود ماهیگیری کردند و تعدادی را هم‌دهانشان را با پول؛ استخدام؛ امتیاز نمایندگی و غیره بستند. اما هیچ انسانی در طول این مدت پیدا نشد بگوید. خودکفایی ایثارگران دست کیست و چه کسانی هستند که تمام ادوار بر صندلی ریاست و معاونت این هلدینگ‌ها تکیه زده‌اند!
و این چرخه معیوب همچنان در حال گردش است. تک‌تک استان‌ها حقمان را خوردند؛ اما کسی دم نزد. اما هر وقت کسانی خواستند اعتراض کنند فوری همه دست‌به‌دست برای محکوم‌کردن این جامعه مظلوم دست‌به‌کار شدند.
سخنم با کسانی است که تریبون در دست دارند و قلم‌به‌دست و مجوز انتشار دارند و هر مطلبی را که دوست دارند می‌نویسند و انجام بدهند. یادمان باشد مظلوم‌تر از این قشر که بی‌ادعا رفتند شهید شدند؛ زخمی و اسیر شدند وجود ندارد. خانواده‌هایی که فرزند، پدر و عزیزانشان را از دست دادند دیگر تکرار نخواهند شد و این‌هایی که الان پشت لانچرها و میادین هستند فرزندان و قوم خویش همین قشر هستند.
یادمان باشد خوردن حق این قشر حرام است و آن بالا آفریدگاری‌ست که ناظر اعمالمان است. هر چند حرام‌خوار و دزد از این سخنان بی‌اطلاع است و بس.
اما شمایی که حتی به هیچ‌چیزی اعتقاد ندارید خدایی هست که جواب این قشر ساکت را از شما خواهد گرفت و دقیقاً روزی از جایی خواهید خورد که ندانید چه شده.
تف بر ذات این دلالان و مفسدین کشور که ذات صادق و درستی هم ندارند. حرامتان باد و این پول‌ها را به نسخه‌های درمانی بدهید. شما را به پرچم‌دار کربلا می‌سپاریم. حسابتان محفوظ باشد تا قیامت.
یا حق
التماس دعا از بزرگواران جامعه ایثارگران.

|| احمد همدمی