دفاع‌پرس، سرلشکر پاسدار شهید «محمدصالح اسدی» از نخستین شهدای جنگ تحمیلی سوم است که صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴ در جلسه فرماندهان نیرو‌های مسلح و در جریان بمباران بیت رهبری و دفتر نظامی فرماندهی کل قوا به شهادت رسید. او را باید یکی از گمنام‌ترین شهدای این جنگ دانست؛ سرداری که سال‌ها در جبهه‌های دفاع مقدس و سپس در جبهه مقاومت اسلامی بی‌ادعا جنگید و سرانجام مزد اخلاص خود را با شهادت گرفت.
آغاز راه؛ از کردستان تا خوزستان
شهید محمدصالح اسدی، متولد ۵ آذر ۱۳۴۲ در شیراز بود. او فرزند یکی‌مانده‌به‌آخر خانواده بود و در کنار هفت برادر، یک خواهر و پدر و مادرش در دفاع مقدس هشت‌ساله حضور داشت؛ خانواده‌ای که یک برادر دیگرش نیز در عملیات رمضان به شهادت رسید و برادر بزرگ‌ترش، سردار «محمدجعفر اسدی»، از فرماندهان شاخص سپاه در دوران دفاع مقدس بود.
او در زمان انقلاب ۱۵ سال داشت و به قدر توان خود در پیشبرد آن نقش آفرید. بلافاصله پس از پیروزی انقلاب، در سال ۵۸ و در ۱۶ سالگی، راهی جبهه‌های غرب شد. جنگ در کردستان آن روز‌ها جنگی عقیدتی بود؛ جایی که بسیاری از لزوم حضور در آن بی‌اطلاع بودند، اما جوان‌های انقلابی، چون شهید اسدی با احساس تکلیف، خود را به آنجا رساندند.
وی پس از هجوم ارتش بعث عراق به کشورمان، بلافاصله از کردستان به جبهه خوزستان رفت و سال‌ها در دفاع مقدس هشت‌ساله جنگید. در این مسیر بار‌ها تا مرز شهادت و جانبازی پیش رفت؛ چهار بار مجروحیت و سه بار شیمیایی شدید، بخشی از رشادت‌هایی بود که تا پایان عمر با او همراه ماند.
بنیان‌گذار واحد اطلاعات-شناسایی
شهید اسدی از همان روز‌های حضور در کردستان، در جایگاه یک نیروی شناسایی وارد عمل شد. «عبدالله عمیدی» از همرزمان شهید روایت می‌کند: چیزی از پیروزی انقلاب نگذشته بود که شهید اسدی همراه با جمعی از پاسداران وارد کردستان شد. از زبان خودش شنیدم که می‌گفت به صورت فطری و با استفاده از آموزه‌های دینی و تاریخی اسلام، خودبه‌خود چیزی به نام افراد شناسایی را لازم دیدیم. به هر ارتفاعی که می‌خواستیم برویم، یکی دو نفرمان پیشتاز می‌شدند و مسیر را شناسایی می‌کردیم. من از آنجا کار شناسایی را آغاز کردم.
یکی از همرزمان شهید اسدی تأکید می‌کند: اگر شهید محمدصالح اسدی را از بنیان‌گذاران شناسایی در سپاه بنامیم، حرف بی‌راهی نیست. نسبت دادن چنین وقایعی به کسانی که هیچ‌گاه در پی نام و نشان نبوده‌اند کار دشواری است، اما بر اساس نیاز تاریخ‌نگاری می‌توان به مصاحبه‌های ایشان استناد کرد.
والفجر ۲؛ شناسایی در صعب‌العبورترین مناطق
شهید اسدی در طول دوران حضورش در جبهه‌ها، در عملیات‌های مختلفی حضور داشت. عملیات والفجر ۲ در تابستان ۱۳۶۲ یکی از مهم‌ترین آنها بود که مسئولیت شناسایی منطقه عملیاتی بر عهده نیرو‌های واحد اطلاعات-عملیات لشکر المهدی (عج) گذاشته شد.
ایشان در خاطرات خود از آن روز‌ها می‌گوید: ما از مقر ابوقریب وارد عمل شدیم. یکی از بچه‌های ما به همراه یک گروه از کرد‌ها رفتند تا داخل روستای زینو. آن‌قدر وضعیت منطقه صعب‌العبور بود که کسی را نمی‌توانستی پیدا کنی که پایش تاول نزده باشد. همه آن‌قدر راه رفته بودیم که خسته بودیم، اما هر جایی به بن‌بست می‌رسیدیم، راه دیگری پیدا می‌کردیم و کار را ادامه می‌دادیم.
همرزمی با سرداران بزرگ
پس از پایان دفاع مقدس، شهید اسدی به لشکر ۴۱ ثارالله رفت و همرزم شهید حاج قاسم سلیمانی در مبارزه با اشرار شد. این دوره، زمینه آشنایی و همکاری عمیق این دو سردار را فراهم آورد. پس از آنکه شهید سلیمانی فرماندهی نیروی قدس سپاه را برعهده گرفت، شهید اسدی نیز به این نیرو پیوست و مسئول اطلاعات سپاه لبنان شد.
مسئولیت جدید، حضور چشمگیر او را در جنگ ۳۳روزه ممکن ساخت. زحمات شهید اسدی و دیگر رزمندگان ایرانی و لبنانی باعث شد اشراف حزب‌الله به ساختار نظامی و سیاسی رژیم صهیونیستی کامل‌تر شود و حزب‌الله بتواند ضربات سختی به پیکره اشغالگران قدس وارد آورد.
در سال ۱۳۹۲، شهید اسدی به عنوان معاونت اطلاعات نیروی زمینی سپاه منصوب شد و دوشادوش شهید «محمد پاکپور» به مبارزه با اشرار و تروریست‌ها پرداخت. مبارزه با پژاک و گروه‌های جدایی‌طلب در شمال‌غرب و جنوب‌شرق کشور، از جمله خدمات ایشان در این دوره بود.
استراتژیستی که از زمان حال عبور می‌کرد
همرزم شهید در توصیف نگاه راهبردی او روایت می‌کند: انسان‌های دوراندیش و متفکر، کل‌نگر و در عین حال جزءنگرند؛ می‌توانند از زمان حال و وضع موجود جدا شوند، بی‌آنکه آن را نادیده بگیرند و جسارت بیان آنچه در آینده باید بشود را دارند. از مصادیق جزءبینی کل‌نگرانه شهید اسدی همین بس که با احاطه بر حوزه مدیریت و اداره کلان، تک‌تک امور را نیز دنبال می‌کرد. در سال ۱۳۶۴ که نخست در خرمشهر و جزیره مینو بودیم و سپس به هورالهویزه رفتیم، واحد اطلاعات المهدی (عج) یکی از بهترین شناسایی‌ها را انجام داد و بیش از ده راهکار عملیاتی درست و کارآمد شناسایی شد.
به گفته وی، در آن مقطع دو قرارگاه هم‌زمان روی دو منطقه به‌طور جدی کار می‌کردند؛ قرارگاه نوح روی اروند و محدوده فاو و قرارگاه کربلا در جزایر. قرارگاه نوح تلاش می‌کرد شهید اسدی را به اروند ببرد و قرارگاه کربلا دنبال ماندن او در هور بود، اما او با آنکه شدیداً درگیر جلسات و رفت‌وآمد‌های قرارگاه‌ها بود، از رسیدگی حضوری به معابر و ریزبینی‌های دقیق غفلت نمی‌کرد و خود از نزدیک رصد می‌کرد.
این همرزم شهید درباره آینده‌نگری او نیز می‌گوید: اوایل سال ۱۳۶۵ و پس از عملیات والفجر ۸ بود که در منطقه فاو، شهید اسدی مرا صدا زد و پس از صحبت درباره اهمیت کار، دستور داد اقلام تبلیغاتی واحد را تحویل بگیرم و گفت: علاوه بر کار تبلیغاتی که بیشتر جنبه توجیهی و پوششی دارد، باید تلاش کنی خاطرات تک‌تک بچه‌ها را ثبت و ضبط کنی؛ خاطرات در آینده بسیار لازم است، چراکه در هر عملیات تعدادی از بچه‌های ما شهید می‌شوند و تجربه‌شان با آنان می‌رود. این دستور در میانه جنگ و در واحدی که از نظر حفاظت اطلاعات و رازداری طبقه‌بندی بالایی دارد، نشان از آینده‌نگری و قدرت ریسک‌پذیری بالای او دارد.
ناگفته‌هایی از جنگ
شهید اسدی در سال ۱۳۷۶ کتابی با عنوان «ناگفته‌هایی از جنگ» منتشر کرد و خاطرات جنگ تحمیلی را به رشته تحریر درآورد. در بخشی از این کتاب به قلم خودش می‌خوانیم: «عبدالجلیل یک افسر رده‌بالای توپخانه عراق بود. پیش از حضور در منطقه عملیاتی، مادرش به او گفته بود: تو را به خدا به طرف ایرانی‌ها تیراندازی نکن؛ ایرانی‌ها شیعه هستند و رهبر آنها آقای خمینی است. او فرزند فاطمه زهرا (س) است.» اکنون که سال‌ها از جنگ می‌گذرد، نزدیکی دو ملت ایران و عراق، ماحصل تلاش مجاهدانی است که همواره در جبهه حق ایستادند و شهید اسدی یکی از آنها بود.
او را باید اولین فرمانده ایرانی دانست که با پیام رهبر شهید انقلاب و شهید حاج قاسم سلیمانی راهی یمن شد و این پیام‌ها را به رهبر انصارالله یمن رساند و اولین فرمانده طرح‌ریزی شکست محاصره یمن شد.
خاطره میثم مطیعی از شهید اسدی
«میثم مطیعی»، مداح اهل بیت (ع)، در بزرگداشت این شهید گفته بود: شهید اسدی واقعاً یک شهید مظلوم است، چراکه به عنوان یک نیروی اطلاعاتی بسیار گمنام و ناشناخته است و خیلی از مردم ایشان را نمی‌شناسند.
وی خاطره‌ای از همرزم شهید اسدی نقل کرد: تقریباً دو هفته مانده به شهادت ایشان، در جلسه‌ای بودیم. بعد از نماز ظهر، شهید اسدی حرفی زد که همیشه در ذهنم ماندگار شد. ایشان گفت وقتی من جوان بودم، هرچه از من برمی‌آمد برای انقلاب انجام دادم و تمام توانم را گذاشتم؛ حالا نوبت به شما جوان‌هاست که هرچه در توان دارید برای انقلاب مایه بگذارید.
عروج با امام شهدا
شهید اسدی پس از سال‌ها خدمت خالصانه و گمنام، به عنوان معاون اطلاعات ستاد کل نیرو‌های مسلح و قرارگاه مرکزی حضرت خاتم‌الانبیا (ص) منصوب شد و سرانجام صبح روز ۹ اسفندماه ۱۴۰۴ در جلسه فرماندهان نظامی در بیت رهبری به فیض شهادت نائل آمد. بر اساس اطلاعات موجود از چگونگی آغاز جنگ تحمیلی سوم، اولین هدف دشمن بیت رهبر انقلاب اسلامی بود و در همان جلسه، سرلشکر پاسدار محمدصالح اسدی نیز حضور داشت و هم‌زمان با رهبر معظم انقلاب و فرماندهان دیگر به شهادت رسید؛ از این رو او را می‌توان نخستین شهید استان فارس در جنگ تحمیلی سوم دانست.
او که خود سال‌ها پیش در کتابش از نزدیکی ملت‌های ایران و عراق نوشته بود، سرانجام در حالی به دیدار معبود شتافت که همواره یکی از سربازان گمنام امام زمان (عج) باقی ماند؛ سرداری که حتی پس از شهادتش نیز چهره‌ای گمنام برای عموم مردم است، اما نامش در تاریخ مجاهدت‌های این مرز و بوم جاودانه خواهد ماند.
روایت برادر؛ از کردستان تا لبنان
سردار «محمدجعفر اسدی»، برادر بزرگ‌تر شهید، درباره او می‌گوید: برادر عزیزم وقتی انقلاب پیروز شد، تقریباً پانزده سالش بود و متولد ۴۲ بود. پسر کوچک خانواده بود. کردستان که شلوغ شد، اسلحه ژ۳ را برداشت و با چند نفر از برادران سپاه رفتند کردستان. یک ماه و نیم در کردستان بود. آقای عبدالله مرادی شهید شده بود؛ پیکر او را در ماشین خودش گذاشت و یک‌تنه از کردستان به استان فارس آورد، تحویل داد و دوباره برگشت؛ یعنی از شانزده‌سالگی کارش را شروع کرد.
وی می‌افزاید: جنگ که شد، بلافاصله او هم از کردستان آمد و کار‌های اطلاعاتی و شناسایی دشمن را دنبال می‌کرد؛ تعداد تانک‌ها و نیرو‌های دشمن، خطی که درست کرده بودند، کمینی که گذاشته بودند و میدانی که ساخته بودند را در آبادان و هر جای دیگر شناسایی می‌کرد. برادران که در کار اطلاعاتی هستند، عموماً تلاششان این است که شناخته نشوند؛ از ایشان فیلم و عکس خیلی کم است و ناچاراً در جلسه‌ای بوده که فیلم گرفته شده.
برادر شهید خاطرنشان می‌کند: ایشان مدتی در مسئولیت‌های مختلف بود؛ بعد از دفاع مقدس نیز فرمانده تیپ شد. بعد با شناختی که آقای حاج قاسم داشت، او را به منطقه خودشان برد برای کار اطلاعاتی در کرمان، سیستان و بلوچستان و هرمزگان و برخورد با اشرار. بعد تقریباً حدود ده سال در لبنان، باز کمک حاج قاسم بود. مدتی هم اطلاعات نیروی زمینی سپاه بود؛ چون آقای پاکپور که مدتی در لبنان بود، او را شناخته بود و آوردش نیروی زمینی. شهید بزرگوار آقای رشید هم خیلی دنبال کرد تا او را آورد در قرارگاه؛ و نهایتاً مسئول اطلاعات و امنیت ستاد کل نیرو‌های مسلح شد و در همین مسئولیت به شهادت رسید.