
فاش نیوز - نه سنگی، نه نشانی، نه کتیبهای به نامت
فقط نسیم و بویی که میرسد ز بامت
تو در ستون نبودی، درونِ سینه بودی
همان که بیصدا هم، همیشه آفرین بودی
بهار روی شانهی تو دست میکشید و رفت
گل از کنارِ خاکِ تو راهِ خود نمیشناخت
تو اسم بودی اما نه آنقدر که بنویسند
تو شعر بودی و ما فقط بلد نبودیم بخوانیم
مادر هنوز نان را دو نصف میکند شاید
کسی شبیه تو از راهِ کوچه برنگردد
و ما که نامها را روی سنگها نوشتیم
فراموشی بزرگی را به نامت واگذار کردیم
اگرچه هیچ نامی از تو در دهانِ ما نیست
همهی خاکِ اینجا از تو پر است، بینام و بینشان
برای بینامهایی که نامشان، خودِ این خاک است