
فاش نیوز - ضرورت بازگشت به اندیشیدن، آگاهی و مسئولیتپذیری اجتماعی؛ تنها چیزی که در این سامان ارزش دارد، فکرنکردن و نیندیشیدن و از اطرافواکناف بیخبر ماندن است؛ سواد رسانهای، سرمایه اجتماعی، علم و آگاهی و قدرت تحلیل، گمشدگان ابدی...
پاسخ و تأمل
به نظر میرسد این مسئله، ریشه در واقعیتی تلخ و قابلتأمل دارد، واقعیتی که نمیتوان با انکار، توجیه یا شعار از کنار آن گذشت، امروز جامعه ما بیش از هر زمان دیگری به اندیشیدن، آگاهی، سواد رسانهای، قدرت تحلیل و مسئولیتپذیری اجتماعی نیازمند است.
در این میان، یک حقیقت اساسی را نباید نادیده گرفت؛ آگاهیبخشی با سرزنش مردم، تکرار شعارها و استفاده از واژههایی همچون سرمایه اجتماعی و سواد رسانهای محقق نمیشود؛ بلکه نیازمند فراهمکردن زمینهای واقعی برای اندیشیدن، پرسشگری، گفتوگو و دسترسی آزادانه و مسئولانه به اطلاعات است.
وقتی اعتماد عمومی آسیب میبیند شفافیت کمرنگ میشود گفتوگوی صادقانه جای خود را به قضاوت و تقابل میدهد و فاصله میان مردم و مسئولان افزایش مییابد طبیعی است که بیتفاوتی، سردرگمی و زمینه پذیرش اخبار نادرست گسترش پیدا کند.
اما راه برونرفت چیست؟
نخست، باید حق پرسیدن، نقدکردن، مطالبهگری و شنیدهشدن را به رسمیت شناخت.
دوم، مسئولان باید باصداقت در گفتار، شفافیت، اخلاص در پاسخگویی و عملکرد قابلدفاع، اعتماد عمومی را بازسازی کنند.
سوم، آموزش سواد رسانهای و تفکر نقادانه باید از خانواده و مدرسه تا دانشگاه و رسانه، به یک ضرورت جدی تبدیل شود.
چهارم، رسانهها باید بجای یکسویهنگری، میدان تضارب آرا، گردش آزاد اطلاعات و بیان مسئولانه واقعیتها باشند.
و مهمتر از همه، نباید فراموش کنیم که سرمایه اجتماعی با توصیه و شعار ساخته نمیشود؛ بلکه محصول اعتماد، عدالت، صداقت، پاسخگویی و احترام متقابل است.
جامعهای که نیندیشد، ناخواسته اندیشه دیگران را میپذیرد؛ اما جامعهای که آگاهانه میاندیشد نه اسیر شایعه میشود و نه فریب هیاهو را میخورد.
بنابراین، امروز بیش از آنکه به گلایه از گمشدگان آگاهی نیاز داشته باشیم، به ساختن بستری نیازمندیم که در آن اندیشیدن ارزش باشد، آگاهی قدرت محسوب شود، نقد تهدید تلقی نگردد و حقیقت قربانی مصلحتاندیشی و منفعتطلبی نشود.
و در پایان، برای ساختن جامعهای آگاه، باید اندیشیدن را ارج نهاد، حقیقت را بیهراس بیان کرد و اعتماد را از نو ساخت، چراکه آینده از آنِ جامعهای است که میاندیشد پرسش میکند آگاهانه انتخاب میکند و در برابر سرنوشت خویش مسئولیتپذیر است، نه جامعهای که تنها تماشاگر حوادث باشد.
با آرزوی سربلندی، آگاهی و پویایی هرچه بیشتر جامعه عزیزمان
|| علیرضا ضابطی سیستان