
فاش نیوز - مثل هر شب. دلم بهانه رفتن دارد. باید بروم، نه از سر عادت، بلکه از روی تکلیفی که بر گردنم هست. باید بروم، اگر پیرو رهبر باشم. آقا سیدمجتبی فرمودهاند: «باید حضور در خیابان و میدان سه برابری باشد.» یعنی من و تو، باید چند نفر دیگر را با خودمان همراه کنیم.
زنگ میزنم به آنهایی که میشناسمشان و پایکار انقلاب هستند؛ و بهاندازه ظرفیت ماشین، بیشتر از حد مجاز، آدم سوار میشوند و راهی میشویم به سمت میعادگاه.
خیابان و میدان شلوغ است و جمعیت پیاده در حرکتاند. پرچم به دست، انگار سعی صفا و مروه میکنند که هرولهگویان و شعار بر لب به سمت میعادگاه میروند.
این مردم، هنوز محبوب دلها و آن یار غایب از نظر را ندیدهاند. صدایش را نشنیدهاند. فقط پیامش را شنیدهاند و اینگونه راهی میداناند، با خودم میگویم، اگر روزی خودش در کف میدان حاضر شود، مردم چه خواهند کرد؟
انشاءالله این غیبت صغری تمام شود و غیبت کبرای مولا و مقتدایمان حضرت بقیةالله به صبح وصال مبدل گردد و نایبش امام سیدمجتبی حسینی خامنهای، پرچم فتح و ظفر را به دست مولا و مقتدایمان حضرت بقیةاللهالاعظم برساند.
همین است که امام شهیدمان فرمود: اگر اتفاقی برای این مملکت بیفتد، مردم مبعوث میشوند.
با این شور و حال مردمی که میبینم، با خودم میگویم:
- این مبعوث شدگان تا رسیدن موعود پای دین و انقلاب و ایران خواهند بود. بهکوری چشم دشمنان و ذلت بدخواهان.
|| ابوالقاسم محمدزاده