فاش نیوز - زیر باران خمپاره یکدفعه عمو حسین با املت آمد و محمد با سینی شربت؛ یک پذیرایی داغ از رزمندگان، آن هم از آشپزخانه عراقیها!

در روزهایی که آتش خمپاره و کاتیوشا لحظهای قطع نمیشد و رزمندگان در خط مقدم والفجر ۸ با تشنگی، گرسنگی و خستگی دستوپنجه نرم میکردند، عموحسین با یک سینی املت و چند لیوان شربت پرتقال از راه رسید؛ مردی که حتی در دل آتش جنگ هم دست از مرام و معرفت برنمیداشت.
بهمن ۱۳۶۴، فاو، عملیات والفجر ۸؛خیلی باصفا بود. آنطور که خودش میگفت، بچه چهارراه مولوی تهران بود. باور نمیکردم تا اینکه توی عملیات روحیاتش را دیدم. خداوکیلی ککش نمیگزید. با همان اخلاق داشمشدی و لوتیمنش. چهطوری؟ بفرمایید.
اوج عملیات والفجر ۸ بود. در منطقه کارخانه نمک، جاده فاو ـ امالقصر مستقر بودیم و چشمانتظار دویست سیصد تانکی که مثل لاکپشت در جاده روبهرو میخزیدند و جلو میآمدند. خمپاره و کاتیوشا هم که تا دلتان بخواهد، میبارید. خستگی امانمان را برده بود؛ تشنگی و گرسنگی.
دیدن قیافه عموحسین، همه را به خنده واداشت. پدرآمرزیده یک سینی بزرگ دستش بود که داخل آن چند بشقاب فلزی قرار داشت. مثل کسانی که جهیزیه میبرند، جلو که آمد، دیدیم داخل بشقابها یک پرس املت گذاشته و به هر نفر که میرسید، یک بشقاب املت همراه با یک تکه نان عراقی میداد.
حتی برادر صفرخانی، فرمانده گردان، ماتش برده بود که این غذا از کجا آمده است. همینطور بهطرف سنگر عموحسین هجوم بردیم. خیلی باحال بود.
درحالیکه بچهها سنگرهای عراقی را بهدنبال نارنجک و موشک آرپیجی میگشتند، عموحسین یک چراغ والور نفتی ـ که از شانس خوشش پر از نفت بود ـ همراه با چند بشقاب پیدا کرده بود. همین شده بود انگیزه که زیر آن آتش خمپاره آنقدر بگردد تا یک جعبه تخممرغ، چند کیلو گوجهفرنگی و مقداری روغن و نان از داخل سنگر فرماندهی لشکر عراق پیدا کند.
محمد ایرانشاهی هم آرام نماند. درحالیکه لباس پلنگی عراقی به تن داشت و کلاه تکاوری را مثل گارسونها بر سر گذاشته بود، سینی حاوی لیوانهای شربت را بین بچهها پخش کرد. سوپرمارکت بزرگ و پر و پیمانی که جنب مقر فرماندهی ارتش عراق بود، از بچهها به بهترین نحوی پذیرایی کرد! جالب آنجا بود که بعضی بچهها از شدت تشنگی و کمبود آب آشامیدنی، بطریهای یکلیتری مایع غلیظ شربت پرتقال را که هر یک برای چهار لیتر شربت کافی بود، سر میکشیدند. آنجا بود که ثابت شد عملیات با این بچهها حال دیگری دارد.
بعد از عملیات والفجر ۸، دیگر عموحسین (حسین کروندی) را ندیدیم. هرکس او را دید، به بچههای گردان شهادت هم خبر بدهد.
این خاطره، بریدهای از کتاب «تبسمهای جبهه» نوشته حمید داوودآبادی است؛ روایتی شیرین از مرام و معرفت مردانی که حتی زیر باران خمپاره هم لبخند را از لب همرزمانشان دریغ نمیکردند.
در همین روایت از محمد ایرانشاهی نیز یاد شده است؛ رزمندهای که سرانجام در همان روزهای عملیات والفجر ۸ به جمع شهدا پیوست. شهید محمد ایرانشاهی، متولد سال ۱۳۴۳، روز سهشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۶۴ در منطقه فاو و در جریان عملیات والفجر ۸ به شهادت رسید. پیکر پاک این شهید در بهشت زهرا (س)، قطعه ۲۷، ردیف ۱۸، شماره ۲ آرام گرفته است.