«دارا قارد خانزاده» جانبازی است که شش نفر از برادرانش را تقدیم دفاع از آرمان‌های نظام اسلامی کرده است.

به گزارش ایسنا،«دارا قارد خانزاده» در سال 1333 در دره «شیلر» روستای «داروخان» از توابع «پنجوین» عراق و در خانواده‌ای نسبتاً مرفه و پرجمعیت متولد شد. پدرش «مجید خان مالک» بزرگ آن جا بود. او به دلیل تسلط به زبان و ادبیات عربی و فارسی مشوقی برای تحصیل و کسب علم فرزندان بود، به طوری که همه 9 پسر و 11 دخترش تا کلاس ششم ابتدایی در روستا تحصیل کردند و پسران برای ادامه تحصیل به دبیرستان شهر سلیمانیه رفتند و در آنجا علاوه بر تحصیل وارد مبارزات سیاسی شده و سپس به مبارزات چریکی علیه رژیم بعثی روی آوردند.

در سال 1351 رژیم بعثی طی عملیاتی همه اعضای خانواده آنها را به همراه جمع زیادی از کردهای پنجوین به بهانه داشتن اصالت ایرانی اخراج کرد و پس از طی مرارت‌های فراوان در «شیروان» خراسان ساکن شدند.

در سال 1353 به دلیل پیوستن او و برادرش به مبارزان کرد عراق، خانواه‌اش زیر فشار سخت ساواک رژیم ستمشاهی قرار گرفتند.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، رژیم بعثی عراق سعی کرد آنها را در مقابل نهضت امام خمینی قرار دهد، ولی او به همراه برادرانش به سپاه بانه پیوست و دست رد بر تمام تهدیدات و تطمیعات دشمنان اسلام زد.

دو برادرش «بختیار و کامیار» در ابتدای انقلاب در نبرد با ضدانقلاب ها به شهادت رسیدند و دو برادر دیگرش «اردشیر و کورش» که هر دو دانش‌آموز بودند به همراه جمعی از فامیل‌های نزدیک در روز 15 خرداد سال 1363 و در حالی که در مراسم بزرگداشت شهدای 15 خرداد حضور داشتند، بر اثر بمباران وحشیانه شهر بانه توسط بعثی‌ها به شهادت رسیدند.

«بهنام» و «دلاور» برادران دیگر جانباز با وفای سپاه اسلام دارا قادر خان زاده هستند که در دفاع از کیان انقلاب اسلامی شربت شهادت نوشیدند.

در سال 1362 دارا در درگیری با ضدانقلاب یک پای خود را از دست داد ولی همچنان تا آخرین روز دفاع مقدس در سنگر شش برادر شهیدش از دلاوری‌ها و حماسه‌های آنان پایداری کرد.

او اکنون بازنشسته سپاه و ساکن شهر مقاوم و قهرمان‌پرور بانه است.