سید مرتضی- انسان هایی که به دست دشمنان اسلام کشته می شوند شهید هستند چون دشمن دین اول به مردم حمله می کند ولی درجه شهدای رزمنده بالاتر می باشد
که خون مسلمان را از دشمنان اسلام می گیرد وخود به درجه شهادت می رسدیا جانباز می شود
در نوبت شهادت سال ها زجر می کشد و در مرام خود باقی می ماند. اجر این افراد بیشتر است. ولی عزیزانم می گویند کسی به دنبال روزی حلال برود و بمیرد در حین کار شهید است. این کجا اون کجا؟ عزیزان آتش نشان و جنگلبانان و هلال احمر دنبال روزی حلال می روند. اگر نیت خدای داشته باشند. همه این عزیزان ارگان هایی دارند که رسیدگی می کنند. چرا اینها بیایند به دیگران شهدای افتخاری بدهند؟! اجر و پاداش را خدا می دهد. مثلا" این نمونه ها را داشته باشید:
آری؛ ادّعا در انتظار و تشیّع کافی نیست؛ بلکه باید اقتدا کرد. راه اقتدا کردن، همان تهذیب نفس است. در این میان اخلاص در عمل، نقش به سزایی دارد.
اگر هر یک از منتظران، میتوانند ثواب هزار تن از شهدای بدر را در کارنامه خود داشته باشند، واضح است که باید با آنان سنخیت داشته باشند؛ لذا اصلاح نفس و اخلاص در عمل، یکی از مهمترین وظایف منتظران در دوران غیبت به شمار میرود.
امام ششم(ع) فرمود: «هر کس دوست دارد از یاران قائم باشد، باید در حالی که منتظر است، اعمال صالح انجام دهد و ورع پیشه کند».9
آری؛ از منتظران مصلح، جز این توقع نیست که از امام الگوپذیری کرده و خود نیز صالح باشند. در غیر این صورت وقتی سنخیتی میان این دو نباشد نسبتی هم، چه پیش از ظهور و چه پس از ظهور میان شیعه و امام برقرار نمی شود.
3. یاد امام
آنچه پایداری در راه انتظار را به دنبال دارد و منتظران را در کسب معرفت و پیروی از آن بزرگوار یاری می کند، پیوستگی و ارتباط مداوم با آن طبیب جان هاست.
یاد امام، در قالبهای متعددی سفارش شده است؛ از جمله زمزمه کردن دعای عهد در چهل بامداد، دعا برای فرج امام زمان(ع)، صدقه دادن برای سلامتی حضرت، خواندن دعای ندبه و... به راستی وقتی آن امام مهربان، همیشه و همه جا به حال شیعیان خود نظر دارد و لحظهای آنها را از یاد نمیبرد، آیا رواست که دلدادگان روی او، به دنیا و تعلقات آن سرگرم شده، از آن عزیز، غافل و بیخبر بمانند؟ آیا راه و رسم دوستی و محبّت این نیست که در همه حال او را بر خود و دیگران مقدم بدارند؟
یکی از راههای به یاد امام بودن، تجدید عهد با آن بزرگوار است؛ بلکه از زیباترین جلوههای یاد امام مهدی(ع) در زندگی منتظران، آن است که هر روز با او تجدید عهد کرده، پیمان وفاداری ببندند و نیز استواری خود را بر آن عهد اعلام کنند. کسی که دعای عهد را پیوسته بخواند و از عمق جان به مضامین آن پایبند باشد، هرگز به سستی گرفتار نمیشود و در تحقق آرمانهای امام و زمینهسازی برای ظهور آن بزرگوار، لحظهای از پای نمینشیند و به راستی، شایسته حضور در میدان یاری آن ذخیره الهی خواهد بود.
امام صادق(ع) فرمود: «هر کس چهل بامداد خدا را با این عهد بخواند، از یاوران قائم ما خواهد بود و اگر پیش از ظهور آن حضرت بمیرد، خداوند او را از قبرش بیرون آورد [تا قائم(ع) را یاری دهد]... ».10
خلاصه اینکه باید روز و هفته و ماه و سال و تمام لحظات زندگیمان، از نام و یاد حضرت آکنده باشد.
پی نوشت ها :
1. بحارالانوار، ج 52، ص 125؛ کمال الدّین، شیخ صدوق، ج 1، ص 323، ح 7.
2. کافی، ثقـ［ الاسلام کلینی، ج 2، ص 222، ح 4؛ بحارالانوار، ج 72، ص 73.
3. بحارالانوار، ج 52، ص 125؛ المحاسن، احمد بن محمد بن خالد برقی، ج 1، ص 173، ح 146.
4. اعلام الوری، امین الاسلام فضل الله بن حسن طبرسی، ص 439؛ الصراط المستقیم، علی بن یونس نباطی بیاضی، ج 2، ص 231؛ منتخب الانوار، ص 143.
5. احتجاج، ابومنصور احمد بن علی طبرسی، ج 2، ص 317.
6. کمال الدّین، ج 2، باب 25، ح 8.
7. همان، باب 93، ح12، ص 171.
8. همان، ج 1، باب 25، ح3، ص 535.
9. غیبت نعمانی، محمد بن ابراهیم نعمانی، باب 11، ح 16، ص 207.
10. بحارالانوار، ج 53، ص 95.
نه دوست دارد بعضی ها یاران یوسف زهرا باشند! در فتنه 88 بر علیه ولایت بر می خیزند. آقای زریبافان اسمش را شهید می گزارد. یک خیابان هم به اسم آن می زند. عجب دنیایی شده! همه اش نون را می کشند جلو خودشان! برای آیات خدا تبصره ماده میارند! ولی بدانند زیر خاک باید جوابگو باشند. دنیای خود را مفت می فروشند! فلان کارگر را جانباز می کنند، فلان عزیز در حین مأموریت مالی را شهید می کنند. ولی به بچه های 15 ساله که بدون پول به جبهه رفتند شهید شدند، جانباز شدند، نمی رسند! هر ادره مسدومینش را به عنوان شهید جانباز به بنیاد می فرستند! ارزش شهید و جانباز را از بین ببرند! کی برای خدمت به جنگ کفار رفته بود تا جانبازان شهیدان واقعی را در اقلیت قرار بدهند؟! وظیقه من هشداری بود. خدا تو شاهد باش من دادم.