
به گزارش پایگاه خبری فرجام ، عماد فایز مغنیه، معرف به حاج رضوان، نامی که فرماندهان کهنه کار آمریکایی، بیشتر از مردم لبنان او را می شناسند. حضور او در منطقه برای آمریکا و اسرائیل نوعی کابوس بود. آمریکا یک بار در سال ۱۳۶۲ او را در کویت دستگیر کرده بود، اما او موفق به فرار شد. پس از آن بود که عماد به دشمن درجه یک غرب در منطقه بدل شد. بعدها آمریکا مدعی شد که انفجار مقر تفنگداران آمریکا که منجر به مرگ ۲۴۰ کماندو نیروی دریایی شد و همچنین عملیات در محل چتربازان فرانسوی در لبنان که منجر به مرگ ده ها تن از آن ها شد، همه کار مغنیه بوده است. جایزه ۲۵ میلیون دلاری آمریکا برای زنده یا مرده عماد نشان داد که این مرد تا چه اندازه برای آن ها مهم است.
در بخش مربوط به مغنیه در پایگاه اطلاعرسانی سازمان سیا آمده است: دو دهه است که عماد مغنیه سر نخ عملیاتهای ضدغربی شیعی را در دست دارد. میدان فعالیت این مرد تمامی جهان است. هیچکس به اندازه مغنیه عملیات علیه هدفهای غربی انجام نداده است.
مغنیه که در خانوادهای پنج نفره متشکل از پدر، مادر و دو برادرش به نامهای «جهاد» و «فواد» میزیست، تحصیلات عالی خود را در دانشگاه آمریکایی بیروت به پایان رساند. جهاد، برادر عماد، در سال ۱۳۶۳ در عملیات علیه اشغالگران به شهادت رسید. فؤاد نیز قربانی توطئه سازمان جاسوسی اسرائیل، موساد شد و به شهادت رسید.
عماد از سن ۱۷ سالگی با سازمان آزادی بخش فلسطین همکاری مبارزاتی داشت. مدتی محافظ شخصی یاسر عرفات بود، ولی پس از حمله سراسری ارتش صهیونیستی در خرداد ماه ۱۳۶۱ به لبنان که تا بیروت پایتخت این کشور پیش رفت و پس از عقبنشینی و خروج نیروهای عرفات از راه بندر بیروت، از این گروه فاصله گرفت و به جنبش شیعی «افواج المقاومة اللبنانیة» "جنبش امل" که توسط امام موسی صدر و شهید دکتر مصطفی چمران بنیانگذاری شده بود، پیوست.
با تشکیل حزبالله لبنان در سال ۱۳۶۲، عماد مغنیه نیز همچون حجتالاسلام «سیدعباس موسوی»، دبیر کل حزبالله که بعدها در حمله تروریستی بالگردهای رژیم صهیونیستی به شهادت رسید و سیدحسن نصرالله، دبیر کل کنونی حزبالله، از جنبش امل خارج شد و در مقاومت اسلامی نقش بسزایی ایفا کرد. شرکت او در سلسله عملیات نظامی و کارساز علیه اشغالگران صهیونیست، باعث شد تا دشمنان از او به عنوان شخص اول در نبرد با مقاومت اسلامی یاد کنند. از عماد مغنیه به عنوان مغز متفکر به اسارت در آوردن سربازان رژیم صهیونیستی در تابستان سال ۱۳۸۵ و همچنین فرمانده جنگ ۳۳ روزه رزمندگان مقاومت اسلامی علیه تهاجم همه جانبه اسراییل نامبرده می شود. عماد مغنیه سر انجام در سال ۲۰۰۵ در حالی که به دیدار مادر خود رفته بود، در مقابل خانه پدریش ترور شد و به شهادت رسید.
تنها پسر عماد مغنیه، هم نام برادر او بود. «جهاد مغنیه». او در سال های بعد از پدر، بیشتر در کنار حاج قاسم سلیمانی دیده شد. شهریور سال گذشته در مراسم درگذشت مادر سردار سلیمانی، «جهاد» توسط سردار سلیمانی به سرداران دیگر معرفی می شد و این اولین حضور جدی وی در میان مقامات ایرانی بود.
ترس اسرائیل از عماد پس از شهادت وی نیز ادامه داشت و این ترس با بزرگ شدن جهاد و حضور او در ایران بیشتر شد. به همین علت تیم های ترور برای کشتن وی دست به کار شدند. از جایگاه و حتی عملیات های وی اطلاعات چندانی نیست. آنچه بیشتر درباره او می توان یافت این است که یکی از بازوهای شناسایی حزب الله در منطقه به شمار می رفت، به ویژه آن که در زمان شهادت نیز در حال شناسایی منطقه ای در بلندی های جولان بود.
روز گذشته جهاد مغنیه، در کنار افرادی چون محمد عیسی، حسین حسن، علی حسن و مهدی الموسوی در حال شناسایی بود که خودروی آن ها توسط بالگردهای اسرائیلی هدف قرار گرفت و همه آن ها به شهادت رسیدند.