در مورخه 29 تیر 1366 ، قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل مبنی بر آتش بس ایران و عراق به تصویب رسید.همزمان با تصویب قطعنامه، آمریکا آغاز عملیاتِ نظامی خود در خلیج فارس را ، جهت اسکورت نفتکشهاى کویتى بوسیله ناوگان خود تحت عنوان "عملیات ارنست ویل " اعلام نمود.
حقیقت ماجرا این بود که ماجراى اسکورت نفتکشهاى کویتى عملاً در راستاى تأمین اهداف اقتصادى عراق بود، زیرا کویت بنادر خود را براى بارگیری و تخلیه اسلحه و تجهیزات و مهمات وارداتى و خصوصا نفت صادراتی، در اختیار عراق قرار داده بود.
نخستین کاروان نفتکش هاى کویتى تحت پرچم آمریکا و با اسکورت ناوشکن هاى این کشور، دو روز بعد از تصویب قطعنامه 598 حرکت خود را از سواحل امارات متحده عربى در دریاى عمان آغاز کرد. سرانجام کاروان اسکورت نفتکش هاى "گس پرنس " و "بریجتون " - که نام هاى عربى آنها توسط شرکت آمریکایى عوض شده بودند - با سرو صداى زیادى مأموریت خود را آغاز کرده و به سلامت از تنگه هرمز گذشتند اما، در نزدیکى جزیره فارسى در استان بوشهر با خطر جدى مواجه شده و نفتکش چهارصد هزار تنى "بریجتون " با یک مین 270 کیلویى برخورد نمود. بازتاب این حادثه بسیار گسترده بود.
على رغم این که آمریکا سعى نمود این حادثه را بى اهمیت تلقى نماید، اما چنین ضربه اى براى حیثیت سیاسى و نظامىاش جبرانناپذیر بود و مهم تر از همه این که عملاً ابتکار عمل در خلیج فارس را به دست ایران مى داد. این رخداد سبب شد که کاروان هاى بعدى بی سر و صدا و تبلیغات و با رعایت پنهان کارى از سواحل کویت به دریاى عمان و بالعکس حرکت کنند، در حالى که همواره خطر مین ها، قایق هاى تندرو و موشک هاى کرم ابریشم را احساس میکردند.
نادر مهدوی ، سرانجام در 16 مهرماه 1366 ، پس از آن که ناوگروهِ تحت امرش که از بوشهر حرکت کرده بود، یک فروند هلی کوپتر آمریکایی را سرنگون ساخت، با آتش مستقیم تفنگداران دریایی آمریکایی مجروح شد و به اسارت آنان در آمد. سپس در عرشه ناو «یو اس. چندلر» مورد شکنجه قرار گرفته و به شهادت رسید.
علاوه بر شهید مهدوی، بیژن گرد، خداداد آبسالان، غلامحسین توسلی، مهدی محمدیا، مجید مبارکی و نصرالله شفیعی بازیگران یکی از درخشانترین سکانسهای تاریخ این مرز و بوم بودند که در نبرد جنگی مستقیم ایران و آمریکا به شهادت رسیدند.