گروهی از اولیای دبستان شاهد "ر " - آیا آموزش و پرورش در گزینش و جذب نیروهایی در شأن مدارس شاهد عاجز است...؟!! یقینا بر هیچ کس پوشیده نیست که رسالت اصلی آموزش و پرورش در وهله اول، تزکیه و تربیت دانش آموزان و پس از آن تعلیم است. عموما اولیاء امور تربیتی فرزندان خود را با این اعتماد و اطمینان به متولیان امر می سپارند که در راستای مسائل فرهنگی خانواده ها و به دور از دغدغه های موجود،آینده عزیزانشان با قلم تهذیب و تربیت و با نقش و نگار شایسته ای ترسیم گردد.

 ولی مایه تأسف است در یک واحد آموزشی که با واژه مقدس شاهد مزین گردیده،فرزندان ما می بایست نظاره گر و شنونده الفاظ زشت و توهین آمیز معاون مدرسه شان باشند. آری..... اولیای دانش آموزان دبستان پسرانه شاهد "ر" منطقه یک تهران، باید همواره نگران این باشند احتمالا امروز که فرزندشان به منزل باز می گردد، مجددا باید چه توجیه و توضیحی درباره واژگان و صفات زشتی که خانم ...(معاون مدرسه) به دانش آموزان نسبت داده،داشته باشند. آیا تاکنون نبایستی اعتراضات اولیاء در این خصوص به نتیجه می رسید؟ آیا تأسف آور نیست القاب و صفات زشتی که بعضا پیش بینی میشود در کوچه و خیابان به گوش فرزندانمان برسد،بر زبان یک معاون مدرسه جاری شود؟

 اگر امثال ایشان که سن و سال نسبتا بالایی دارند و آستانه تحمل لازم در برخورد با دانش آموزان مقطع ابتدایی در وجودشان دیده نمی شود، چه اصراری برای حضورشان در اینگونه سمت ها و آن هم اشتغال در مدارس خاص همچون شاهد است؟ امید آنکه آموزش و پرورش و بنیاد شهید دغدغه گروهی از اولیای جانباز و ایثارگر این آموزشگاه را درک کرده، در چیدمان نیروهای مورد نظر دقت و نظارت بیشتری داشته باشد. گروهی از اولیای دانش آموزان دبستان شاهد منطقه یک تهران