شهید گمنام- گفتند دستانتان را بسته بودند... اما هرچه فکر می کنم نمی فهمم مگر دستان ماهی را می بندند؟!... اصلا آن دشمن انسان نما، به اوج ظلم خود و غربت شما اندیشید... وقتی که دستان عاشقتان را می بست؟! ... دستان بسته تان آدم را به یاد جایی می اندازد... جایی در کوفه ... در خانه امیرالمومنین! ... یا در کاظمین ... و دستان بسته موسی بن جعفر (ع) !... و تاریخ همیشه تکرار می شود... راز غربت و قربت عاشقان راه خدا...!
چشم ها را یارای دیدن عکس ها و تصاویر باقیمانده بدن های مطهر و غریبتان نیست! ... تصور شهادت مظلومانه تان دل را به اندازه طول این زمان فراق، می خراشد و عقل در درک میزان خباثت صدام و صدامیان و عروج ساکت اما دلاورانه تان، باز می ماند.
می دانم آنچه بر دست ها و پاهایتان بستند... طناب، کابل، سیم، زنجیر یا ... هرچیز دیگری و هم اکنون گواهی ظلم آن روزهای غریب در کنار نهر خین هست، نتوانست دست های قهرمانتان را برای پیروزی ببندد و مانعی برای حرکت پاهایتان در مسیر حق و مسیر الهی و مسیر دفاع از وطن و خاک و ناموس شود.... فقط لحظاتی از خود می پرسم در آن روز ... نهر خین نظاره گر چه صحنه ای بود ؟!
آن انسان های دون و پست که در ذهن کوچک خود خیال می کردند که با بستن دست ها و پاهای شما می توانند، مسیر عشق را متوقف کنند ... کور خوانده بودند... و نمی دانستند العزة لله جمیعا.... و نمی فهمیدند که شما با همان پاهای بسته پس از 27 سال ... می آیید و یک کشور را که نه... یک دنیا را دگرگون می کنید!
آن صدامیان جنایتکار نمی دانستند که رسم دنیا بر اساس حساب های کودکانه آنها نیست و از آنها با آنهمه دب دبه و کب کبه و کمک های هزاران کشور و هزاران نقشه و امکانات و تسلیحات، هم اکنون هیچ نامی غیر از ذلت در زمین برایشان نمانده و حتی موریانه ها و حشرات اثری از اجساد کشته های آنها نگذاشته است... اما جوانان و قهرمانان دلیر ما... ماهی های بال بسته و مظلوم ما ... الان تمام صفحات فضای مجازی کل دنیا را پر کرده اند...
همان صفحات اسرائیلی وایبر و ... را که دشمن حقیر برای از پا انداختن جوانان ما و به نفع اهداف خود ایجاد کرده است... این روزها از خبر انتشار کشف پیکرهای شما غواص های نام آور و گمنام در کربلای 4 پر شده است... آنها خوب می دانستند که اگر دستان شما را نبندند ... چه بر سرشان می آورید و اگر پاهایتان را نبندند... چه مسیرهایی را طی خواهید کرد...!
هرچند این بندهای دنیایی و فانی نتوانست جلوی حرکت پیشرو و پیروز شما را بگیرد و ... شما حتی شده پس از گذشت اینهمه سال برای یادآوری روزهای عاشقی، برای نشان دادن راه حق و نشان دادن قدرت الهی و خواست خداوند و پیروزی جاودان حزب الله، به وطن برگشتید و دل های هزاران هزار ایرانی را شاد کردید و چشم ها را بارانی!
و چه زیباست کارهای خدا... و مکرو و مکر الله و الله خیر الماکرین چه زیبا مصداق یافته که آنچه دشمن با مکر بر علیه ما و جوانان ما راه اندازی کرد، خداوند به کوری چشم دشمنان بر علیه خودشان استفاده کرده و این روزها صفحه های وایبر و وات ساپ و اینستاگرام و تلگرام و ... پر شده است از عطر قدوم غواصان دست و پابسته عملیان کربلای 4...!
... گفتند در کربلای 4 پس از اینکه دشمن شروع به واکنش نشان دادن در برابر عملیات لورفته کرد... چه کربلایی به پا شد و چگونه ماهی های زبان بسته مان را تار و مار کردند... ای کربلاییان حقیقی! چقدر نگاه به تصاویر غریبتان که هنوز کابل ها و سیم ها بر دستان و پاهایی که بعضا" از آن استخوانی بیش نمانده ... گلو را می فشرد و دل را تکان می دهد ...
... انسان بی پا و بی دل از کربلای چهاری که شما در آن مردانه رزمیدید ... می رود در جوار اسیران کربلا.... السلام علیک یا زینب کبری! ... السلام علیک یا زین العابدین... السلام علیک یا رقیه... یا سکینه ... یا اهالی کربلا!
به یاد همه اسرای مظلوم کربلا ... سلام می دهیم از عمق جان و از سویدای دل به تمام شهدای بزرگ این سرزمین... به همه غواصان دلاور دفاع مقدس ... و به 175 غواص دلیر کربلای 4 !
... هرچند دلمان از شنیدن خبر چگونگی شهادتتان خون شد و چشممان خون گریه کرد... اما خوش آمدید! مردان بزرگ این سرزمین! ... چه کردید با آمدنتان و عطر بهشت را با خود آوردید پیروان حقیقی سیدالشهداء! ... طوری که زبان دشمن هم در توصیف ابراز ارادت ها به حضور مقدستان الکن مانده و با آنهمه امکانات نمی تواند جلوی انتشار عطر بهشتی تان را بگیرد!
بی شک بدون دلیل و اذن خدا نیامدید... پس حال که فرزندان زهرای اطهر! به وطن بازگشتید شفاعت و دعایمان کنید که این روزها مشغله ها و غفلت ها از راه شما دورمان کرده و نفس ایمانمان را بریده است!... نفس می خواهیم... نفس می خواهیم از شما انفاس خدایی!
175 بدن، نه !... 175 ماهی، نه !... 175 غواص، نه !... 175 شفیع !... پس اشفع لنا عندالله