روز قبل ازمسابقه با آمریکا بلند قامتان والیبال برای شهدا چنین نوشتند :
فرهاد قائمی :
دستان شما عزیزان بسته شد تا دستان ما بسته نشود
سید محمد موسوی:
دست تو را بستند تا زمین گیرت کنند، اما تو زمین را با نام خود گرفتی
حمزه زرینی :
ان شاء الله شرمنده تان نشویم
شهرام محمودی :
با دستان بسته به معراج رفتن هنر است
عبدالرضا علیزاده :
اگر بخواهی خودت را جای آنها حس کنی، مردانگی می خواد که ما ...
میلاد عبادی پور :
قهرمان آن کسی است که با دستان بسته برای مردم زمینش افتخار می آفریند.
محمدجواد معنوینژاد نوشت:
تو که با دستان بسته برای ملت ایران افتخار آفریدی؛ همیشه جاویدی در قلب ملت
مهدی مهدوی :
امیدمان به نگاه شما عزیزان و تلاشمان برای زنده نگه داشتن راه شماست
امیر غفور نوشت:
غواص ها دیدند ما داریم غرق می شویم، خودشان را رساندند
سامان فائزی :
همیشه مدیون شما هستیم. هر چه هست و داریم از شماست. دعایتان پشت ما
عادل غلامی :
در اعماق زمین حتی در عمق دریا هم می شود پرواز کرد.
مجتبی میرزاجانپور :
*قهرمان تویی که خودت را فدای
امروز من کردی بدون آنکه من را ببینی*





