کسانی که ایثارگران را نسل سوخته به حساب می آورند بوئی از ایثارگری وفرهنگ ایثارگری و اعتقادات والای اسلامی نبرده اند. به چه حقی نسل پخته را سوخته می نامید. مگر عشق بازی های مجازی درمقابل عشق ورزی و جهاد درراه خدا محلی از اعراب دارد که اینطور سطحی به مسایل نگاه می کنید.

این بزرگترین اهانت به خود و ایثارگران و شهداست که متأسفانه بعضی از خود ما ها هم مرتکب می شویم.

هرکه شد محرم دل درحرم یاربماند

هرکه این کارندانست درانکاربماند

تأسف ازاین است که حالا بعضی از خود ما ایثارگران هم چنین حرف های سخیفی را تکرار می کنیم. ما که هنوز درحسرت آن دوران طلایی بسر می بریم و آرزوی درک دوباره آن دوران را داریم چرا فراموشکار شده ایم؟ چرا ملاک ومعیارمان مادی شده و با نگاه کاملا" دنیایی به مسایل و مشکلات خودمان تحلیل می کنیم. اگر خدایی نکرده بعضی از ما دراثر فشارهای مادی زندگی راه را فراموش کرده و بریده ایم و دچارتناقض شده ایم حق نداریم با بکار بردن این عبارت زشت و غلط به شهدا و جانبازانی که جان خود را دراین راه گذاشتند اهانت کنیم.

ما نسل پختگی در زمان جوانی و نوجوانی بودیم و توفیق بزرگی نصیبمان شد که آن دوران و شرایط را درک کردیم و اگر هم با نگاه ارزشی بخواهیم چنین تعبیری را بکارببریم باید گفت :

حاصل عمرم بجز این حرف نیست

خام بدم پخته شدم سوختم

یعنی به تکامل رسیدن انسان هایی که الان خیلی ها تصور مقام و جایگاه و کیفیت زندگی و بندگی آنان را هم نمی توانند بکنند.