جانباز شیمیایی 1- ما ایثارگران بریده نیستیم مادی گرا هم نیستیم ولی مثل همه انسان ها خانواده ما هم حق دارد یک رفاه نسبی داشته باشد. رفاه نسبی بخورد تو سر مسئولان بی لیاقت! ما چرخ زندگیمان هم نمی چرخد! از کسانی که هزار جور دارو وقرص می خورند چه توقعات بیجایی دارید!

  شعار برای کسانی بدهید که بردند وخوردند و یک لیوان آب روش و راست راست راه می روند . وقتی در قانون سیاست ویا کار، کسی که به کار نیاید و دیگر به او احتیاج ندارند می شود مهره سوخته... ما هم زمانی که جنگ بود عزیز بودیم. حالا استخوان درگلوییم! پس می شویم نسل سوخته! نسلی که از همه چیزش مایه گذاشت برای سربلندی و اعتلای وطنش حالا فراموش شده .

 پختگیمان به چه کار میاید؟ وقتی اصلا" ما را نمی بینند...! آری توفیق داشتیم ولی این توفیق مثل مدرک دکترایی است که به درد قاب کردن می خورد و برای خودمان ارزش دارد وگرنه دیگران فقط با آن عکس یادگاری می گیرند. رزمندگان و ایثارگران بریده نیستند، دلسردند و رنجورند و سرخورده از قوانینی که به راحتی آنها را دور زده و حقوقشان را نادیده گرفته. جوانیشان را دادند وحالا با انواع بیماری حتی نمی توانند کار کنند وخرج خانواده شان را بدهند وشرمنده آنها هستند.

 میدانید شرمنده زن وبچه بودن یعنی چه؟ عده ای از فربگی وچاقی و رفاه زیاد نمی دانند با پول های بادآورده چه کنند و رزمنده و ایثارگر به فکر نان شب فرزندانش باشد؟! چقدر فاصله طبقاتی را از بین بردیم؟

این شعار که یادت نرفته بسیجی!!