یوسف مجتهد - بخشی دیگر از خدمات قابل ارائه به ایثارگران تسهیلات رفاهی است.
این تسهیلات بهمنظور تقدیر از ایثارگران، در قوانین پیشبینی میشود و برخلاف تسهیلات جبرانی که جزو تعهدات حاکمیت در قبال ایثارگران است، تصویب آنها باتوجه به منابع و امکانات موجود کشور در قوانین و مقررات پیشبینی میشود. این تسهیلات بر دو گونهاند: بخشی از این تسهیلات با محدودیت منابع مواجه نیستند لذا تعمیم آن به تمامی ایثارگران با مشکلی مواجه نخواهد شد؛ مانند بازدید رایگان یا نیمبها از موزهها و... که معمولا در بودجه سنواتی برای آن بار مالی پیشبینی نمیشود، لذا اولویتبندی ایثارگران در بهرهمندی از این تسهیلات ضرورتی ندارد. اما اغلب تسهیلات رفاهی دارای این شرایط نیستند و برای ارائه آنها ضروری است بار مالی در بودجه سنواتی پیشبینی شود. بدیهی است بهرهمندی از این تسهیلات باید با رعایت اولویتبندی و رتبهبندی ایثارگران انجام گیرد و نمیتوان باتوجه به محدودیت منابع آن را به همه ایثارگران تخصیص داد.
حال باید از طراحان امتیازبندی ترکیبی عوامل ایثارگری پرسید که این طرح درصدد است کدامیک از تسهیلات را منطبق با امتیازبندی ترکیبی به ایثارگران ارائه کند؟
ایثارگران در قوانین و مقررات مصوب شامل رزمندگان، جانبازان، آزادگان و شهدا بودهاند و خانواده آنان شامل همسر، فرزندان و والدین به عنوان وابسته ایثارگر مطرح و منطبق با وابستگی، به هرکدام خدماتی ارائه میشود. ادغام ایثارگر و وابسته در قالب عنوان ایثارگر، فاقد توجیه منطقی و کارشناسی است و در عرف قوانین موجود و مصوب نیز تاکنون چنین نبوده است. لذا تنظیم جدولی تحت عنوان ایثارگری و تداخل وابستگان ایثارگر در عنوان ایثارگری، امری غریب و خارج از عرف است.
طراحان اهدافی را بر طرح خود ذکر کردهاند. اگر به اکثر طرحها و لوایح تصویبی در حوزه ایثارگری مواجهه کنیم همین اهداف را کم و بیش خواهیم دید. گویا همه طرحها و لوایح ایثارگران دارای چنین اهدافی هستند ولی پس از مدتی گویا این طرح نتوانسته به اهداف خود برسد و طرح دیگری علم میشود.
در مقدمه که به دلایل توجیهی طرح اشاره دارد با یک آشفتگی مواجه میشویم، در حالی که ادعای طراحان و دغدغه آنان جانبازان زیر 25درصد و رزمندگان است و در حقیقت قصد دارند این دو گروه را در یک کفه قرار دهند و از عدمرسیدگی به آنان سخن بگویند. خدمات این دو گروه را با هم مقایسه میکنند و اعلام میکنند کسی که تنها 5درصد جانبازی دارد در صورت اشتغال از پرداخت کسورات بیمه و بازنشستگی و همچنین مالیات برحقوق معاف است ولی رزمندهای که 8سال سابقه حضور داوطلبانه در جبهه دارد از این امکان برخوردار نیست.
یا جانباز 25درصد قطع عضو یا داخلی را با جانباز اعصاب و روان 20درصد مقایسه کرده و برای جانباز 20درصد اعصاب و روان شرایط حادتری متصور میشوند.
این موضوع یک مغلطه کاملا آشکار است که مورد بیتوجهی و بیدقتی قرار میگیرد. کمیسیونهای پزشکی، در گذشته درصد جانبازان اعصاب و روان را واقعی ثبت نمیکردند و این مسئله باعث تضییع حقوق این عزیزان میشد. تعیین اگر نظام تصینی درصد همچنان این ظلم را به جانبازان اعصاب و روان میکند، قطعا باید نسبت به اصلاح آن اقدام کرد و لزومی ندارد آن را بهانهای برای تصویب طرحی قرار دهیم که نمونههای قابل طرحش، مبنای صحیحی ندارد.
قانونگذار درصد جانبازی را میزان آسیبدیدگی جسمی و روانی میداند که توسط کمیسیون پزشکی تخصصی تعییندرصد بنیاد مشخص و حسب مورد تجدیدنظر میشود. اگر نظام تعیین درصد همچون گذشته غلط است آن را اصلاح کنید، درغیراینصورت با این کار فقط صورتمسئله را پاک کرده و به دنبال راهحل نرفتهاید.
از نکات قابل تامل این طرح ماده یک آن است که بیان میدارد: مراتب ایثارگری تمامی ایثارگران براساس جدول شماره یک این طرح طبقهبندی شده و مجموع امتیازات مأخوذه مبنای اعطای تسهیلات مقرر در قوانین و مقررات خواهد بود.
از طراحان باید پرسید خدمات تخصصی ایثارگران چه میشود؟ بدیهیترین مسئله درباره ایثارگران این است که برخی از آنان باتوجه به شرایط جسمی و روحی از تسهیلات ویژه و خاصی در حوزههای درمان، ایاب و ذهاب، نگهداری و... برخوردار میشوند که دیگران از آن برخوردار نبوده و لزومی برای بهرهمندی آنان وجود ندارد. حال این خدمات ویژه در کجای طرح پیشبینی شده است؟ آیا میتوان خدمات ویژه را هم براساس نوع کارتی که در جدول شماره 2ذکر شده ارائه کرد؟