از نکات مثبت اصلاح طلبان چون فاقد مبانی اعتقادی، سیاسی و فرهنگی شفاف و سالم هستند این است که همه طیفهای اجتماعی اعم از بخشی از متدینین ، بخشی از آرا خاموش، بی تفاوتان، بی انگیزه ها، ضربه خورده های از انقلاب، خانواده اعدامی ها و ضدانقلابیون، اباحه گران دینی، سکولارها، لاابالی های در دین و فرهنگ ، خارج نشینان، گروههای مخالف و معاند با نظام ، زوایه داران با رهبری، روحانیون مخالف با ولایت و ... را می توانند به پای صندوق های آرا بکشانند.
هر چند اکثر این گروهها با اصلاح طلبان موافق با انقلاب و متدین همراه وهمدل نیستند ولی برای برخی آزادی های مشروع و نامشروع خود آنان را بهتر از اصولگرایان می دانند برای همین با امید به آنها وارد پروسه جذب آرا که نظام برای آنها برنامه ریزی کرده می شوند. بخشی از آنان دل به براندازی نظام هم دارند و گواه آن شبکه های رسانه ای استکبار است که با تحلیلگران هواداران آنها میزگرد تشکیل می دهند و در این میز گردها تجزیه طلبان و براندازان هم حضور دارند. لکن اینان اگر خیلی هم جسارت به خرج دهند در لوای برخی مدعیان انقلابی گری مانند سران فتنه و تعدادی روحانی سکولار و رفاه طلب پشیمان از عملکرد گذشته خود فقط می توانند چند سطل زباله را به آتش بکشند و توانی بیشتر از آن ندارند.
اصلاح طلبان راستین که با اساس و آرمان های انقلاب، اسلام، امام و رهبری همراه هستند و نسبت به بعضی اشخاص و عملکردها ایراد دارند که بعضا" هم درست است، برای تطهیر جریان خود باید حریم خود را با این جریان های انحرافی مشخص کنند و نگذارند دشمنان و معاندان با نظام به آنها امیدوار باشند.
اصلاح طلبان باید این واقعیت را بپذیرند که افراد و جریان های مدعی اصلاح طلبی معجونی از افکار، ایده ها واعتقادات مغایر و متضاد با هم هستند که فقط در هنگام مقابله با ارزش های دینی و انقلابی می توانند آنان را متحد نگاه دارند و در غیر اینصورت چنان بر یکدیگر چنگ خواهند انداخت که گویا دشمنی دیرینه ای بین آنان است.