جانباز ارجمند ازفارس- در بحبوحه جنگ زنان ومردانی که خاک ودین و وطنشان را نوامیس واقعی خود میدانستند،مشاغل،خانواده و تحصیل راکنارگذاشته وبا هر زبان ونژاد دریک صف واحد به مقابله بادشمن متجاوزبرخواستند.بودندزنانی که تلاششان کمترازمردان نبود و شاید جدی وساعی تر ازمردان زخم دل خوردند.به هرحال هرکسی در حد وسع خود رنج کشید،درسطح وزرا،سفرا ودولتمردان کسانی بودندکه تلاششان از رزمندگان خط مقدم نیزبیشترومثمرثمرتربود.

 بهرحال ازهمه آنانی که درگمنامی وصحنه تلاش کردند،میبایست قدردانی شود.انچه رزمندگان وجانبازان وشهدا رااز باقی تلاشگران متمایز می نماید،تلاش وجهاد بی چشم داشت انان در زیرباران گلوله های مستقیم دشمن بود.وقتی آقایمان حضرت ابوالفضل عباس (ع) راجانبازمینامند،ماخجالت می کشیم که خودرا جانبازبنامیم.اما آنچه مهم ترازایثارگری عزیزان ایثارگروجانبازاست تلاش برای حفظ روحیه ایثارگری است.

 کسانی که به هرنحوی درتکریم ایثارگران عزیزتلاش میکنند،بدانندکه راهشان ازراه ایثارگران خطیرتراست.زیراحفظ وتقویت روحیه ایثارگری است که مانع چپ نگریستن دشمنان به خاک این مرزوبوم شده است وتنها ترس دشمن برای برهم زدن امنیت واسایش این مردم، روحیه ایثارگری وشهادت طلبی است.اولا دست همه کسانی که دراین راه یعنی تکریم ایثارگران تلاش می کنند وبرای بهبود زندگی مادی ومعنوی ابن قشرهمت میگمارندرامیبوسم وبرایشان ازخداوندمنان نصرت وبهروزی مسئلت دارم. ثانیا" کسانی که حق این قشر زجردیده_ را که بسیاری از آنان درزندگی دارای مشکلاتی هستندکه فقط خود میدانند و خدا رانادیده می گیرند به خدا می سپارم وبه آنان اعلام میدارم که یک باردیگر وصیت نامه حضرت امام(ره)راتمام وکمال مطالعه نمایند وبدانندکه بی شک در آتش خشم الهی خواهندسوخت.

 در آخرازهمه جانبازان عزیزمیخواهم که کماکان چون گذشته صبرپیشه کنندکه بالاخره روزی همه مادر یک محکمه پرازعدل وداد حق ناستانده مان رااز آنانی که بدهکار ایثارگرانندخواهیم گرفت،آن روز نزدیک و وعده الهی حتمی است.ان الله مع الصابرین.