روز سه شنبه مراسمی در پاسداشت مقام شامخ شهدای حرم، با حضور خانواده های آنان برگزار شد. در این مراسم تجلیل از خانواده های شهدا مدافع حرم و سخنرانی در خصوص ایثار بی مثال شهدا در کنداکتور برنامه گنجانده شده بود.
خانواده های شهیدان تقی ارغوانی، ستار اورنگ، میثم مُدواری، حسن رزاقی، حبیب الله جنت مکان، علی سلطان مرادی و جاوید الاثر محمد آژند در این مراسم با اهدای لوح و هدایایی تجلیل شدند.
همچنین در این مراسم که یکشنبه شب برگزار شد از محمدرضا مُدواری جانباز مدافع حرم و برادر شهیدان میثم و مسعود مُدواری تجلیل گردید.
اما متأسفانه در ادامه شاهکارهایی که این روزها از سوی متولیان در بخشهای متفاوت و در مراسم گوناگون متداول شده، تصویری موجب برپایی موج انتقادات در سطح رسانه ها و شبکه های اجتماعی را بر انگیخته است.
تجلیل از خانواده شهدای حرم با پتو!
گویا برگزارکنندگان محترم مراسم به اصطلاح تجلیل از شهدای مدافع حرم یا جایگاه بسیار والای مدافعان حرم را درک نکرده اند یا درک خود از ایثارگری های شهدای حرم را در حد یک پتو انعکاس داده اند.
چه اگر با دست خالی به تقدیر از خانواده معظم این شهدای مقاومت و ایستادگی می پرداختند این پیام را انتقال می دادند که ما برای تجلیل از شهدای خانواده شما چیز مادی درخوری پیدا نکردیم و جایگاه والای شهدای شما بالاتر از تصور ماست.
یادمان باشد شهدای مدافع حرم می توانستند بمانند و غرق در لذایذ دنیوی شوند، اما روح بزرگشان قیمتی بس گران می طلبید. پدرانشان از مکنت دنیا به قدری داشتند که نیازی به حداقل حقوق نظامی نداشته باشند.
تنشان در سلامت کامل بود و اکثرشان یا تازه ازدواج کرده بودند و یا تازه صاحب فرزند شده بودند. اما آنها چه دیدند که دست از زندگی، دوستان و موقعیت های اجتماعی شان شستند و ما چه نمی بینیم که چنین غرق در دنیای مادی و توهمات خود شده ایم و برای تجلیل از آنها با پتو به استقبالشون رفتیم!
آنها بودند که به تبعیت از جوان سیدالشهداء ( علیه السلام) از تمام هستی خود گذشتند تا من و شما امروز در امنیت و آرامش کامل در امور دنیایی خود سرگرم باشیم و خیال تصورمان از درک جایگاه آنها خالی باشد و از خانواده صبورشان با پتو تجلیل کنیم!
در وصفشان زبان قلم قاصر است اما هستند کسانی که با دست خالی بلند نظری خانواده شهدای مدافع حرم را ارج می نهند و وام دار ایثارگریهایشان هستند و مدافعِ مدافع حرم هستند.
مسئولین محترم برگزاری این همایش ها!
لطفاً بجای ربودن گوی سبقت در نمایش شاهکارهای عجیب، کمی پخته و قابل باور عمل کنید و راه و رسم چنین مراسمات را اندکی بیشتر درک کنید و باعث بی آبرویی نشوید. خانواده معظم شهدا، فرزندانشان را با دستان خالی و با قلبی سراسر عشق و محبت و با چه خون دلهایی تربیت و پرورش داده اند، آیا سزاوار است اینگونه از انها تکریم و تمجید شود.
این نمایش برای چه کسی اجرا شده؟ برای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت؟ برای نشان دادن نهایت و عمق عزت و احترام ملت و دولتمردان به مقام والای شهدا؟ به نظر می رسد اینچنین رفتارهای غیر حرفه ای شبیه به نمایشی برای دسته خاصی از جامعه میباشد.شک نکنید خانواده شهدا به این هدیه های سخیف و تحقیر کننده نیازی ندارند.