خسرو اکبری- خدمت ریاست محترم سازمان بنیاد شهید و معاون محترم ریاست جمهوری اسلامی ایران

 بنده جانباز 30% روانی و دیوانه شده هستم. به دلیل تصادف سه فرزندان پی در پی جداگانه تمام زندگی را از دست داده ام!

 حدود ده سال پیش صدها درخواست کمک و نامه گزارشی از طرف بنیاد شهید استان مازندران ارسال شده است و صد بار من و همسرم حضوری بنیاد شهید مرکزی تهران رفتیم. ده ها مسئولین نظام عالیرتبه، خانه و خانواده را مشاهده کردند. من خجالت می کشم که بگم چرا دنیا آمدم که مارا آدم حساب نمی کنند! آخه مگر ما هم میلیاردی حقوق می گیریم؟

 یا نجات مان بدهید یا بیایید سر من و خانواده ام را گوش تا گوش ببرید راحت می شویم. چرا از بس درخواست کمک نوشتم خسته شدم. شما اگر دردها را می خواندید امروز پیش مردم و فامیل ها و خانواده دیوانه روانی در جامعه نمی شدم.

یک بار تماس تلفنی بگیرید شاید فکر کنیم آدمی هستیم. والسلام