هشت سال جنگ تحمیلی در کنار جدایی ها و مجروحیت‌ها و سختی ها بستری را فراهم کرد تا رزمندگان نفس کشیدن در یک مدینه فاضله را تجربه کنند.

همانجایی که غرور و کینه و فساد هیچ جایی نداشت و هر کس که قدم در سرزمین خاکی جنوب می‌گذاشت روحش متعالی می‌شد. نفس کشیدن در میدان آتش دل را صیقل می‌داد و سبقت گرفتن از همدیگر تنها برای تقوا و از خودگذشتگی بود.

آن روزها، لحظه‌هایی را به جا گذاشت که الان کمتر رزمنده ای با یادآوری خاطراتش آهی کشد و دلتنگ رفقای زلال خود نشود.

تصویر زیر یک لحظه شاد را در جبهه نشان می‌دهد.