صیدعلی پوشکان- تقدیم به اسوه های صبر و پایداری جانبازان عزیز و صبور ایران اسلامی

از خدا خواستم به من صبر عطا کند

فرمود : صبر حاصل سختی و رنج است؛

عـطا کردنی نیست، آموختنی است …

                   ******************************
صبر کن ای دل که صبر، سیرت اهل صفاست        
چاره عشق احتمال، شرط محبت وفاست
مالک رد و قبول هر چه کند پادشاست           
گر بزند حاکمست ور بنوازد رواست
گر چه بخواند هنوز دست جزع بر دعاست    
  ور چه براند هنوز روی امید از قفاست
برق یمانی بجست باد بهاری بخاست           
طاقت مجنون برفت خیمه لیلی کجاست
غفلت از ایام عشق پیش محقق خطاست       
 اول صبحست خیز کآخر دنیا فناست
صحبت یار عزیز حاصل دور بقاست         
 یک دمه دیدار دوست هر دو جهانش بهاست
درد دل دوستان گر تو پسندی رواست       
هر چه مراد شماست غایت مقصود ماست
بنده چه دعوی کند حکم خداوند راست      
  گر تو قدم می​نهی تا بنهم چشم راست
از در خویشم مران کاین نه طریق وفاست   
  در همه شهری غریب در همه ملکی گداست
با همه جرمم امید با همه خوفم رجاست    
   گر درم ما مسست لطف شما کیمیاست
سعدی اگر عاشقی میل وصالت چراست
  هر که دل دوست جست مصلحت خود نخواست

                           *****************************

آمده که جوانی از محبین از شبلی راجع به صبر پرسید و گفت: کدام صبر شدیدتر است؟

شبلی گفت: صبر برای خدا … جوان گفت: نه.

گفت: صبر همراه با کمک خدا … گفت: نه

گفت: صبر بر خدا …. گفت: نه

گفت: صبر در راه خدا … گفت: نه

گفت: صبر با خدا … گفت: نه.

شبلی گفت: پس وای بر تو! کدام صبر است؟

جوان گفت: صبر از فراق خدا.

پس شبلی آهی کشید و بیهوش شد و افتاد...