علیرغم توجهات وعنایات ویژه شخص حجت الاسلام شهیدی به فرزندان شهدا که در انتصابات مدیریتی ودرگزارش نشست ها وجلسات کاملاً مشهود است ، و همواره بر خلاف گذشتگان بنیاد شهید، رویکردجدید ونگاه خاصی به شهیدزادگان معزز دارد، اما بارها شاهد بودیم که با وجود هشدارهای دلسوزانه و نیز مشاهده تبعات علنی و تلخ و دردناک ناشی از حاکمیت فرهنگ آپارتاید بر رفتار برخی از مدیران بنیاد شهید در قبال فرزندان شهدا، متاسفانه همچنان شاهد اصرار این افراد بر رویه غلط و غیر انقلابی شان به دلایلی که ذکر خواهدشد، هستیم.

ابتدا با احترام وتقدیم کمال احترامات ، باید گفت، بر این امر به طور کامل واقف ومعتقدیم که جامعه ایثارگری جانبازان، متشکل از مردان فداکاری است که یادگاران کاروان شهدا هستند و با گذشت سالها ازدوران دفاع مقدس ، با وجود کمبود ها وسختی های بسیار در زندگی خود وخانواده اشان، همچنان با ایثاروگذشت امرار معاش میکنند و اکثر آنها اعتراضی هم ندارند.

ملاقات ودیدن این عزیزان یادآور رشادت ها واز خودگذشتگی این بزرگواران برای اعتلای اسلام و ایران اسلامی است، وهرگز با انتشاراین گزارش قصد فروکاستن جایگاه والای این مردان خدایی را نداریم، بلکه هدف جدا سازی حساب این عزیزان خدایی با کسانی است که با رفتار خود موجب ایجاد شکاف میان جانبازان و خانواده های شهدا می شوند؛ کسانی که از موقعیت شغلی خود سوء استفاده کرده و در شرایط مشابه با سایر جانبازان، از رانت موقعیت شغلی بهره برداری کرده و درصدهای ۴۰ و۶۰ وبالاتر دریافت کرده اند ، دوحقوق همزمان و سایر مزایای غیر قانونی را برای خود فراهم کرده اند وجالب است که شکل قانونی به این رفتار زیاده خواهی خود می دهند، ولیکن این امتیازات را از همنوعان خود دریغ میکنند، اما برای خودشیرینی واجرای نمایش توجه به جایگاه جانبازان با طراحی حملات هدفمند به امتیازات و مزایای قانونی فرزندان معزز شهدا، ایشان را روبروی جانبازان و خانواده های معزز آنها قرار می دهند. وبه عبارتی بهتر برای ماهیگیری خود ، آب را گل آلود می کنند.

تعصبات جاهلانه برخی از مدیران سابق بنیاد جانبازان که امروز در بنیاد شهید، گردن کشانه جولان می دهد، از دیرباز موجب محرومیت فرزندان شهدا از حقوق قانونی شان و تحمیل رنج ها مشقت های فراوان بر یادگاران شهدا شده است. این تعصبات جاهلی و فاقد مبنای عقلی، شرعی و انقلابی موجب شده است که در مواردی متعدد حقوق قانونی فرزندان شهدا از فرزندان جانبازان نیز کمتر باشد و عملا با فرزندان شهدا به عنوان شهروندان درجه دوم جامعه ایثارگری برخورد شود! این مهم در شرایطی است که قانون جامعه ایثارگری به صراحت اعلام کرده است فرزندان شهدا در برخورداری از مزایا همانند شخص جانباز۵۰ درصد هستند به جز ۳ مورد حق پرستاری، امتیاز خودرو و کاهش ساعت کار.

وضع قوانین درباره فرزندان شهدا به گونه ای که از ابهام و قابلیت کافی برای برداشت های دوگانه و متناقض برخوردار باشد، یکی از مهمترین ضرباتی است که مدیران بنیاد جانبازانی بر پیکره فرزندان شهدا وارد کرده اند. در بسیاری از موارد، نوبت به حقوق فرزندان شهدا که رسیده است، با موذی گری برخی از مدیران، متون قانون به گونه ای مبهم تنظیم شده که دستگاه های دولتی به آسانی می توانند از اجرای آن خودداری کنند بدون آنکه به نقض قانون متهم شوند و مورد پیگرد قرار گیرند. انحصار وجود قوانین مبهم و برخوردار از قابلیت برداشت دوگانه در حوزه فرزندان شهدا و مشاهده نشدن چنین مواردی درباره سایر اقشار جامعه ایثارگری به روشنی ثابت می کند خط قدیمی و کهنه تعصبات بنیاد جانبازانی همچنان ادامه دارد که نمونه بارز آن ماده 51 قانون جامعه ایثارگری است.

دشمنی با فرزندان شهدا از طریق وضع قوانین دوگانه و مبهم موجب شده است که بخش مهمی از توان آن ها به جای اینکه صرف نشر و ترویج فرهنگ پدرانشان شود، خرج حضور در دیوان عدالت اداری و دادگاه ها و راهروهای مجلس شورای اسلامی شود تا بلکه با شکایت و رایزنی بتوانند گوشه ای از حقوقشان را زنده کنند.

پس از سالها با حضور حجت الاسلام شهیدی و نگاه ویژه ایشان به فرزندان شهدا وتخصیص پست های مدیریتی به ایشان وتعامل بسیار ارزنده سردارانصاری و برگزاری جلسات متعدد با نمایندگان عزیزان شاهد بارقه ای از امید در دلها روشن شده ولیکن هنوز برخی مدیران به کوک ساز مخالف خود ادامه داده وشاهدیم علیرغم تاکید مسئولین بالادستی وشخص حجت الاسلام شهیدی مبنی برشفاف سازی و افزایش اعتماد در بدنه جامعه ایثارگری، این افراد در برابر پیگیری متعدد فرزندان شهدا که اغلب از تحصیلات کارشناسی ارشد ودکتری برخورداند، از پاسخگویی طفره می روند. به عنوان مثال معاونت حقوقی وپارلمانی بنیادشهید وامور ایثارگران ، باکمترین سبقه ایثارگری که به دستان مدیران بنیاد جانبازانی کوک می شود ، به علت کوتاهی های متعدد در قبال قوانین مصوب برای فرزندان شهدا برخلاف مشی پاسخگویی وشفاف سازی حجت الاسلام شهیدی در ارتباط با جامعه هدف ، گستاخانه حاضر به برگزاری جلسه وپاسخگویی نبوده که این امر نارضایتی بسیاری را در پی داشته و در آینده نیز به وجود خواهد آورد.

همانگونه که مطلع میباشید لایحه دائمی کردن بخشی از احکام برنامه توسعه کشور در سال ۹۴ از سوی دولت محترم به مجلس فارغ از حتی وجود یک کلمه ایثارگر در آن ارائه گردید.

در این لایحه ۵۰ ماده ای دولت، هیچگونه ردپایی از نگاه به ایثارگران دیده نمیشد، به همت خودجوش تعدادی از فرزندان شاهد و تعدادی از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی تعداد ۱۸ ماده در قالب حمایت از ایثارگران در این لایحه گنجانده شد.

سرانجام در ۲۷ اردیبهشت ۹۵ این لایحه در صحن علنی تصویب شد و به شورای محترم نگهبان ارسال گردید، که در خردادماه بدلیل مغایرت با اصول ۷۴ و ۷۵ قانون اساسی به مجلس اعاده گردید.

در ۲۷ تیرماه ۹۵ مجدد لایحه دائمی کردن بخشی از احکام توسعه با تغییراتی در صحن علنی تصویب و به شورای محترم نگهبان ارسال شد.

اما شنیده می شود در ۱۱ مرداد ماه ۹۵ ، نماینده ولی فقیه وریاست بنیاد شهید ، با استدلال های خودساخته وغیر واقعی آقای عندلیبی معاون ناکارآمد حقوقی و پارلمانی خود که ایشان همواره با فرمان پذیری از مدیران قدیمی به جای تبعیت از حجت الاسلام شهیدی و با دستمایه قراردان بار مالی تغییرات قوانین ، هماهنگی واخذ نظر از جامعه ایثارگری اقدام به تهیه و ارسال نامه ای مثلاً کارشناسی به شورای محترم نگهبان مبنی بر ملغی نمودن مصوبات مجلس در بند ۵ الحاقی ( مواد ایثارگران ) نمودند.

جمعی از حقوقدانان فرزند شهید در چند روز قبل بواسطه ناکارآمدی آقای عندلیبی یادداشتی به حاج آقا شهیدی ارسال نمودند که ریاست بنیادشهید در انتخاب کارمند نمونه و مدیران برتر این نهاد انقلابی، بصورت تمام قد از عندلیبی ناتوان و ناکارآمد حمایت قاطع نمودند، والبته با توجه به سوابق مدیریتی بالا ، تجربه ورفتار انسانی حجت الاسلام شهیدی اگر هرکس دیگری هم جای ایشان بود، چنین دفاع جانانه ای از او میشد و امادقیق وظریف به موضوع نگاه کنیم  نکته ای که در دفاع تمام قد حاج آقا شهیدی از عندلیبی نهفته است، ایجاد یک فرصت مجدد برای جبران گذشته و احیاء روابط اشتباه وکوتاهی های معاون پارلمانی وحقوقی با جامعه ایثارگری است و اگر از این موقعیت خلق شده خوب استفاده نکند، شاهد باخت سنگینی برای ایشان خواهیم بود.

و در آخر به عندلیبی ورفقای هم پیمانش برای بیدار شدن به عنوان مثال، باید اشاره کرد، مساله ابهام در بیمه نوادگان شهدا و اجرای سلیقه ای آن در دستگاه های دولتی یکی از مواردی است که تبعات تلخ و دردناک آن را چندی پیش مشاهده کردیم. فرزند یکی از شهدا در استان البرز، برای درمان بیماری صعب العلاج فرزندش همه دار و ندار خود را فروخت و در نهایت نیز موفق به درمان جگر گوشه اش نشد و به سوگ فرزند خردسالش نشست.

به راستی چه کسی پاسخگوی این اتفاقات هولناک و جگر سوز است؟! و سوال مهمتر اینکه فرزندان شهدا تا چه زمان باید هزینه جهل و تعصبات قبیله ای عده ای از مدیران بازمانده از بنیاد جانبازان و وابسته به آنها را پرداخت کنند؟! این درد را به کجا ببریم که بعد از گذشت 37 سال از انقلاب اسلامی هنوز هم عده ای نمی فهمند که شهید و جانباز و آزاده، همه فرزندان انقلابند و از یک جنس هستند و دشمنی با یکی از آن ها به اسم حمایت از دیگران در حکم دشمنی با همه جامعه ایثارگری است؟! آیا به راستی هیچ دست عدالتخواهی در بنیاد نیست که گردن این جاهلان متعصب را گرفته و به جزیره العرب 1400 سال قبل پرتابشان کند تا در بهشت جهل و تعصب و کینه در کنار ابوجهل ها و ابولهب ها، روی آن سیاه رویان را سفید کنند؟!