برادر مصطفی ! امروز به دیدارت آمدم در حالی که باز هم تنها نبودم . امروز ما بی صبرانه در حسینیه عاشقان ثارالله مشتاق زیارت وجودت بودیم . اما این بار بر لب هیچ کدام مان خنده نبود الا خودت . یادت می آید در دیدار قبلی دوستانت چه شادمانه دور تو جمع شده بودند ؟ امروز خیل عظیمی از دوستان و همرزمانت نیز همراه من بودند در حالی که همچون من مثنوی تضرع و فراق بر لب داشتند . اما دلم می خواهد آموخته های خودم را از همین کوتاهترین مدت آشنایی بگویم که همه بدانند تو چه وجودی پر خیر و موثری داشتی .
آقا ! گرچه من تو را دیر شناختم . اما در همین مدت کوتاه آشنایی نیک دانستم برای رسیدن به وصال دوست سخت بی تابی و از جمله جمله کلامت ، شمیم معطر آرزوی دیرین را حس کردم . برادر مصطفی ! بر من روزگاری گذشته است که به ادعای کمتر کسی اعتماد پیدا می کنم . اما آن شب که با رزمنده های گردان جعفر طیار (ع) به دیدنت آمدم این حقیقت را دانستم که تو چیز دیگری آقا !
زیرا هنوز پایم به خانه نرسیده بود که دوست همرزمت به من زنگ زد و گفت : مبادا آن حرفهایی که برادر رشیدپور زد در گزارشت بنویسی . وقتی متعجبانه پرسیدم چرا ؟ او با جوابش مرا مبهوت تر کرد . او گفت : آقا مصطفی میگه من می خوام دوباره برگردم سوریه . این حرفها که زدم پیش خودت بمونه . محرم بودی تو جمع ما !
برادر مصطفی ! امروز وقتی با دلی زار و حزین در مقابل همسر صبورت قرار گرفتم تا عروج مظلومانه شما را تبریک و تسلیت بگویم او با مشی خود مرا به این حقیقت رساند که تو قبل از رفتنت به نیکی فرهنگ عاشورایی را در خانه و خانواده ات تبین کرده بودی و خیالت راحت بود که آنها رسالت زینبی خود را به درستی انجام می دهند . زیرا آن بانوی مکرمه با تاکید از من خواست بر خودم مسلط باشم و با قامتی استوار و با صلابت در مجلس تو حضور داشته باشم !
برادر مصطفی ! امروز در حالی که از عروج مظلومانه ات سخت شوکه شده بودم ، آمدم تا به تو بگویم : « اخوی ! چقدر دلم می خواست یکبار دیگر شما را از نزدیک ببینم و بازم جان و دل مرا به طنین دعاهای نورانیت جلا بدهید . مهمتر آنکه ازت یک تشکر حسابی بکنم که اجازه دادی من آن خاطره زیبای « عقرب های نفس » را برایت ویرایش کنم . زیرا تو با درایت عجیب ، همچون استادی عارف به من و ما آموختی یکی از ویژگی های شهدا شکار عقربهای هوای نفس خودمان است که اگر به این مقوله توجه نکنیم چه بسا زنجیر حق الناس های عدیده ای مانع پرواز ما تا محضر حضرت حق خواهد شد ! »
برادر مصطفی ! امروز حجه الاسلام حاجتی ، سخنران پیش از تشییع پیکر مطهرت خیلی زیبا راز شهادت مظلومانه تو را تبین کرد . حتما او هم می دانست که تو بیمارستان تهران چقدر دلت از نوع نگاه های حق نشناسانه و بی خردانه بعضی ها نسبت به حماسه ایثار و از خودگذشتگی مدافعان حرم شکسته بود . او بیان کرد : « به گفته بزرگترین اسلام شناس مشهور و متخصص در هشت رشته علوم انسانی راه مصطفی رشیدپورها و شهدای امروز ادامه راه شهدای کربلاست . او امام راحل است که راه این شهدا را تبین و معرفی کرده است . امامی که دشمنان اعتراف می کنند او با همان شعار و شعوری که امام حسین (ع) صحنه قیام کربلا را رهبری کرد ، در هشت سال دفاع مقدس نیز با همان دیدگاه ها رزمندگان اسلام را هدایت نمود و به پیروزی رساند . مصطفی رشیدپورها با تبعیت از چنین امامی پای در عرصه دفاع گذاشتند . حتی احمد رشیدپورها نیز با اعتقاد به همین اصول زیر سخت ترین شکنجه های منافقین تاب آورد که عین آن شکنجه ها را امروز داعشی ها انجام می دهند . او در انتهای حرفهایش اضافه نمود : ای فرماندهان ، ای دوستان شهدای مدافع حرم ! بدانید و هوشیار باشید در مراسم چه شهدایی شرکت می کنید ؟ امروز خط ولایت فقیه یعنی خط حسین ، امروز شهدای مدافع حرم در حال دفاع از امام علی (ع) و امام حسین (ع) هستند ، امروز هر کسی که با سید علی بماند ، با ولایت فقیه بماند یعنی با حسین (ع) مانده است .»
برادر مصطفی ! گرچه آتش فراق تو تا قیامت دلمان را به آتش کشید ، اما شهادت گوارایت باد که همچون یاران ابا عبدالله در عین مظلومیت خودت را به کاروان عاشوراییان رساندی تا به جهان و جهانیان ثابت کنی : « برای شیعه واقعی امروز و هر روزش عاشوراست . هر روز وقت آزمون و انتخاب ولی است و خوشا به حال تو که انتخابت سرودن انی سلم لمن سالمکم یا حسین و حرب لمن حاربکم یا حسین شد !»