جانباز۷۰٪- فراز پایانی از خطبه ۱۵۶ نهج البلاغه

خبر از فتنه‏ ها و شهادت خویش

آنگاه که خداوند آیه ۱ و ۲ سوره عنکبوت را نازل کرد که: (آیا مردم خیال مى‏کنند چون که گفتند ایمان آوردیم، بدون آزمایش رها مى‏ شوند) دانستم که تا پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم در میان ماست آزمایش نمى‏گردیم. پرسیدم اى رسول خدا این فتنه و آزمایش کدام است که خدا شما را بدان آگاهى داده است فرمود: «اى على پس از من امّت اسلامى به فتنه و آزمون دچار مى‏گردند»

گفتم اى رسول خدا مگر جز این است که در روز «احد» که گروهى از مسلمانان به شهادت رسیدند و شهادت نصیب من نشد و سخت بر من گران آمد، تو به من فرمودى: اى على مژده باد تو را که شهادت در پى تو خواهد آمد. پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم به من فرمود: «همانا این بشارت تحقّق مى ‏پذیرد، در آن هنگام صبر تو چگونه است» گفتم اى رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم چنین موردى جاى صبر و شکیبایى نیست بلکه جاى مژده شنیدن و شکر گزارى است.

و پیامبر خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم فرمود: «اى على همانا این مردم به زودى با اموالشان دچار فتنه و آزمایش مى‏ شوند، و در دین دارى بر خدا منّت مى‏ گذارند، با این حال انتظار رحمت او را دارند، و از قدرت و خشم خدا، خود را ایمن مى ‏پندارند، حرام خدا را با شبهات دروغین، و هوس هاى غفلت زا، حلال مى‏ کنند، «شراب» را به بهانه اینکه «آب انگور» است و رشوه را که «هدیه» است و ربا را که «نوعى معامله» است حلال مى‏ شمارند».

گفتم اى رسول خدا: در آن زمان مردم را در چه پایه ‏اى بدانم آیا در پایه ارتداد یا فتنه و آزمایش?

پاسخ فرمود: «در پایه‏ اى از فتنه و آزمایش»