پاک جانانی که جان در راه جانان می‌دهند
طالب حقند و بهر حفظ آن جان می‌دهند
تا به جا آرند میثاقی که با حق بسته اند
خون خود را از پی امضای فرمان می‌دهند
ره به قرب یار می‌جویند از ایثار خویش
این ثمن را تا نه پنداری که ارزان می‌دهند
نازم آن آزادمردان را که در بازار عشق
هستی خود را پی احیای قرآن می‌دهند
تا چشند از دست ساقی بقا آب حیات
در میان دجله جان با لعل عطشان می‌دهند
شاهدان زنده تاریخ درس زندگی
خلق را در مکتب تقوی و ایمان می‌دهند
می دهد گل بوسه بر بازویشان روح خدا
تکیه بر بال ملک زین عزت و شان می‌دهند
بانگ "هل من ناصر" فرزند زهرا را جواب
شاد و خندان در دل محراب و میدان می‌دهند
نام والای علی بن ابی طالب به لب
جند شیطان را شکست از نور رحمان می‌دهند
تا دم آخر به لب دارند ذکر دوست دوست
پاک جانانی که جان در راه جانان می‌دهند
جان فدای قهرمانانی که جان خویش را
هدیه بر دربار سالار شهیدان می‌دهند
تا نبینی عاشقان را سرخوش از شهد وصال
می ندانی جان شیرین را چه آسان می‌دهند
جان مردانی نثار راه قومی کز شرف
نقد جان در کربلای سرخ ایران می‌دهند

*محمد علی مردانی