فاش نیوز - روستای بحیری روستای عجیبی ست
مثل بقیه روستاهاست
مردمی ساده دل و مهمان نواز دارد
مردانش یا کشاورزی می کنند و یا در خورموج به کار مشغولند
زنانش یا خانه داری می کنند و یا در کشاورزی به مردان کمک می کنند
برخی از زنان اما در این میان، هنرمندند
قالی می بافند، از نوع خوابیده، نه ایستاده، که این روش اصیل ترست و قدمت بیشتری دارد
کار قالی سخت است
باید از صبح بعد از نماز تا غروب بنشینند و رج بزنند و با کلکته به جان قالی بیوفتند
صدای کلکته موسیقی موزونی را تولید می کند
زن ها اما با هر ضربه عشق می کوبند
تا یک قالی ساخته می شود
تار و پود یک قالی عشق است
همه اش عشق است
گلیم هم می بافند اما گلیم آسان تر است
برای هر قالی دومتری باید 70 روز بنشینند
برای گلیم کمتر از یک ماه
روستای بحیری عجیب است
مثل همه روستاها...

در میان این زنان شیرزنانی هستند که نادر مهدوی و توسلی و میربهزاد شهریاری و شهدای دیگر را فدا کردند.

همانان که از همین روستای هزار نفری رفتند و در مقابل آمریکا ایستادند
به همین دلیل به این روستا می گویند دهکده گردشگری دفاع مقدس
باز هم می گویم روستای بحیری عجیب است

شفیق شهریاری، شاعر و اندیشمند توانمند از دل خاک این دیار بلند شده است و برایش خودش کسی شده است. او یکی از مدیران مدرسه تاریخی سعادت بوشهر بوده است.

مردم بحیری روستای بحیری را عجیب کرده اند.

زندگی روستایی خیلی ساده است
ولی پر از نقش است مثل همین قالی

(این فیلم قسمتی از مستندی است که در بهمن ماه برای تصویربرداری اش به این روستا رفته بودم)

علی اکبر فولادی