قنبر - دنیا یک خانه بزرگ است وآدم ها هر کدام مانند یکی از وسایل خانه هستند. بعضی کارد هستند؛ تیز، برنده و بی رحم. بعضی کبریت هستند و آتش به پا می کنند. بعضی کتری هستند و زود جوش می آورند. بعضی تابلوی روی دیوار هستند؛ بود و نبودشان تاثیری در ماهیت خانه ندارد. بعضی قاشق چای خوری هستند و فقط کارشان برهم زدن است. بعضی رادیو هستند و فقط باید بهشان گوش کرد. بعضی تلویزیون هستند و بدجور نمایش اجرا می کنند! اینها را فقط باید نگاه کرد. بعضی قابلمه هستند؛ برایشان فرقی نمی کند محتوای درونشان چه باشد؛ فقط پر باشند کافیست. بعضی قندان هستند؛ شیرین ودلچسب؛ وبعضی دیگر نمکدان! شوخ و بامزه.

بعضی یک بوفه شیک هستند؛ ظاهری لوکس و قیمتی دارند اما در باطن، تکه چوبی بیش نیستند. بعضی سماور هستند؛ ظاهرشان آرام است ولی درونشان غوغایی برپاست. بعضی یک توپ هستند؛ از خود اختیاری ندارند و به امر دیگران این طرف و آن طرف می روند. بعضی یک صندلی راحتی هستند؛ می شود روی آنها لم داد ولی هرگز نمی توان به آنها تکیه کرد. بعضی کلاه هستند؛ گاهی گذاشته و گاهی برداشته می شوند ولی در هردو صورت فریبکارند. بعضی چکش هستند و کارشان کوبیدن و ضربه زدن و خرد کردن است.

واما..‌‌‌..... بعضی ترازو هستند؛ عادل و منصف، حرف حق را می زنند حتی اگر به ضررشان باشد. عده ای تُنگ بلورین آب هستند؛ پاک و زلال؛ اینها نهایت اعتمادند. برخی آینه اند؛ صاف و صیقلی، بدون کوچک ترین خط و خش؛ اینها انتهای صداقتند. عده ای، چترهستند؛ یک سایبان مطمئن در هجوم رگبار مشکلات. عده ای دیگر لباس گرم هستند در سرمای حوادث و تن پوشی از جنس آرامش. یاد بعضی ها هم عینه چایی دم کشیده بهار نارنجی که عطرش حالت را جا می آورد. دوست خوبم امیدوارم زندگی تان پر باشد از خیر و برکت وآدم های خوب. کمی دقت کنید؛ یکی از دوستان خوبتان را می بینید اگر گفتید اسمش چیست؟