مسعود ولدخانی - این ماه قسم میدم به دادم برس اشکم امان نمیده.من زمان جنگ با سه نفر همکلاسی از پایگاه شهید بهشتی رفتیم جبهه.

اونا شهید شدن فقط من موندم بعد چند وقت پاهام کبود شد.

دکتر گفت پیگیر جانبازی شو.

بعد چندبار مراجعه اسمم تو لیست نبود. انقدر علاف کردن منم قیدشو زدم به خاطر کوتاهی به جوان زندگیم جهنمه.

الان نه سواد دارم نه کار نه آبرو. هیچی نمیخوام. به اندازه لازم مدارک میدم فقط کارت ایثار می خوام جلو خانواده م آبروم نره. بفهمن ماهم آدم هستیم.
خدانگهدار