اکبر تقی زاده - منم پدرم مثل خیلی ها رفت و جنگید. آر پی چی زن بوده. مثل بقیه فرم پر کردیم. فرم دکترا رو گرفتیم و پرونده تشکیل دادیم و الان منتظر کمیسیونیم. من و برادر کوچیک ترم با رتبه های بالای کنکور برای رشته ی ict قبول دانشگاه سراسری شهید شمسی پور تهران شدیم. یه ترم خوابگاه دادن، دیگه ندادن. پول نداشتیم دانشگاهو ول کردیم. الان برادرم سربازه. منم فرم پر کردم. دارم میرم سربازی. به هزار و یک دلیل کفالت نمیدن.

 خرج خونه ی ما با یه پدر مریض اعصاب و روان با یه گوش ناشنوا و یه گوش کم شنوا، به گردن کیه؟ از کجا بیاریم؟ سربازیم نرم، امیدی به استخدامی ها ندارم. گناه ما چیه؟ سر چه دلیلی کمیسیون تشکیل نمیشه؟ بعد از سال ۹۷ دیگه خبری ازتون نشده. خواهش می کنم. وضعیت ماها خیلی بده.