«داریوش چاپاری» شهریور سال ۱۳۲۸ در محله «چهار باغ» سنندج دیده به جهان گشود، وی بعد از فراغت از تحصیلات دوره ابتدایی، در سن نوجوانی در بازار شهر سنندج به حرفه تعمیر اتومبیل مشغول شد و همواره با عشق به اسلام و حضرت امام خمینی (ره)، در صف مجاهدین و مبارزین بود و در جریان پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی نیز با انجام کارهایی چون پایین آوردن مجسمه شاه و کمک به زندانیان در بند ساواک، مورد انتقام و کینهتوزی گروهکها و فرقههای ضدانقلابی قرار گرفت که در زمان ناامنی در منطقه کردستان شکل گرفته بود و مبارزات وی هیچگاه از خاطره آنها پاک نشد.
«داریوش چاپاری» اسفند سال ۱۳۵۸ با شکل گیری احزاب و گروهکهای ضد انقلاب در کردستان، همراه جمعی از همرزمان بومی خود به سپاه کرمانشاه رفته و با شهید «محمد بروجردی» ملاقات کرد و به اتفاق وی عازم تهران شد که در آنجا به محضر حضرت آیتالله خامنهای و شهید «مصطفی چمران» شرف یاب میشوند و بعد از این دیدار، ماموریت پیدا میکنند سازمان پیشمرگان مسلمان کرد شاخه سنندج را تشکیل دهند.
«داریوش چاپاری» در یکی از عملیاتها از ناحیهی چشم و گوش آسیب جدی دید و به افتخار جانبازی ۵۵ درصد نائل آمد؛ ولی هیچوقت دست از مبارزه برای حفظ انقلاب اسلامی برنداشت.
وی چندینبار مورد سوءقصد از سوی ضد انقلاب قرار گرفت تا اینکه سر انجام پس از عمری مجاهدت و فداکاری و تلاش در راه حفظ و پاسداری از انقلاب اسلامی، ۲۶ آذر سال ۱۳۸۴ در محله «فیضآباد» شهر سنندج ناجوانمردانه توسط ضد انقلاب ترور شد و به درجه رفیع شهادت نائل آمد.