شهید «عیسی بوالخیری» فرزند «هاشم» یکم فروردین سال ۱۳۴۳ در خانواده‌ای مذهبی در روستای بوالخیر دیده به جهان گشود. در سن ۶ سالگی راهی مدرسه شد. در سن ۱۰ سالگی با همکاری پدر و برادرش در موتور لنج ماهیگیری مشغول به کار شد. در سن ۱۳ سالگی برادر خود را که تازه از خدمت سربازی مرخص شده بود به‌اتفاق ۱۱ نفر از اقوام و بستگان در یک حادثه دریایی از دست داد.

از خصوصیت بارز اخلاقی شهید بوالخیری، سر به زیری و کم حرفی او بود. در سن ۱۸ سالگی ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دو فرزند دختر به نام‌های لطیفه و مریم است. چند ماه پس از ازدواج به خدمت مقدس سربازی اعزام شد. پس از گذراندن دوره آموزشی در شیراز، به منطقه جنگی (اندیمشک) اعزام و پس از ۲۰ ماه خدمت در جبهه جفیر، با ترکش خمپاره از ناحیه سر، پا و کمر مجروح شد، پس از مداوا در بیمارستان ذوالفقار اهواز و چند روز استراحت، مجدد به جبهه بازگشت و در جبهه شرهانی مشغول نبرد با صدامیان کافر شد. هنگام رفتن در سنگر دیدبانی با همسنگران خود خداحافظی کرد و حلالیت طلبید، زیرا این سفر را سفر آخر خود می‌دانست.

شهید بوالخیری سرانجام پس از رشادت‌های بسیار، شانزدهم تیر سال ۱۳۶۴ در اثر ترکش خمپاره دشمن به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

منبع: نوید شاهد