فاش نیوز -  جانباز امیر پورکاظمی از جانبازان باصفای شهر قزوین است. او زمانی که خدمت سربازی اش را در مناطق جنگی و جبهه های نبرد می گذرانده از ناحیه‌ی نخاع به درجه رفیع جانبازی نایل گشته است.

او در اوایل جانبازی مدت‌ها در آسایشگاه جانبازان امام خمینی تهران بستری بود. دوران سختی را به خاطر شرایط خاص مجروحیت و وضع جسمی‌اش گذرانده و در حال حاضر نیز وضعیتش طوری‌ست که حتی نمی‌تواند روی ویلچر بنشیند و سال‌های زیادی‌ست که ناچار است ساعات و روزهای عمر خود را بر روی تخت بگذراند. برای این جانباز صبور و سرافراز از درگاه الهی آرزوی سلامتی و عاقبت‌بخیری داریم.

در اینجا دو بیت از سروده‌‌های این جانباز بلندنظر را که زبان حال و واگویه‌ی حال و هوای درونی و معنوی‌اش می باشد، با هم می‌خوانیم:

چه شب‌هایی که با دردم به شوقت زندگی کردم
ننالیدم من از درد و به عشقت بندگی کردم

از این در و از این رنجم به ابرو خم نیاوردم
به زخم و جسم مجروحم بسی بالندگی کردم