بی نشان - بنده دختر جانباز ۷۰ درصد هستم. مادر بنده نیز به دلیل خدمت سالیان سال به پدرم تحت فشار زیادی قرار گرفت که متاسفانه تمامی بیماری‌ها به او رو کرد و دیگر از انجام خدمت‌رسانی به پدرم ناتوان شد.

من ماندم با دو بیمار؛ یکی پدرم و دیگری مادرم. هم کار خانه و هم کار اداره ...مدام ببر دکتر بیار و هزار کار شخصی دیگر...

واقعآ یک دختر مگر چقدر توان دارد که این‌همه سختی را باید تحمل کند و این‌همه زجر را به دوش بکشد؟! متاسفانه خودم هم دیسک گردن و دیسک کمر گرفته ام که دکتر گفته باید عمل کنم.

واقعآ این انصاف و عدالت است که از آن دم می‌زنید؟! ما داریم از خود گذشتگی و ایثار می کنیم یا دیگران؟ چرا هیچ کسی فرزندان جانبازان ۷۰ درصد را نمی بیند؟ چرا هیچ کس ماها را درک نمی کند؟

ما از درون داغان هستیم؛ ولی دریغ از یک ذره درک و توجه ...متاسفانه