فاش نیوز  - سلام و درود خداوند بر شهیدان؛ الان ساعت سه و نیم عصر 11 بهمن سال 1401 حقیر در سی‌وپنجمین سالگرد شهادت شهید «یحیی نظری» بر سر مزار‌ش در بهشت زهرا(س) هستم، چون چند سالی بود که توفیق حضور بر مزار شهید را نداشتم، برای پیدا کردن مزار شریفش در اینترنت جستجو می کردم که این صفحه را مشاهده کردم و خاطره نوشته شده را خواندم.

من این سعادت را داشتم که در لحظات شهادت این شهید عزیز در کنار ایشان بودم.

  روز 11 بهمن سال 1366 ما برای دهه مبارک فجر آماده می‌شدیم، کمین ما در جزیره مجنون که روی آب بود، تقریبا از ظهر کمین ما که فکر کنم کمین سه بود و اطراف توسط دشمن مورد حمله خمپاره‌ای و توپ مستقیم قرار گرفت. ما با مسئولین گردان مطرح کردیم و شهید یحیی نظری که جانشین‌بودن بلافاصله با یک قایق خودشان را به کمین رساند.

 ما در گوشه کمین چند شناور را روی هم قرارداده بودیم و یک سنگر درست کرده بودیم با آنکه در داخل نی استقرار شده بودیم نوعی دیدگاه برای ما بود و اطراف آن با گونی‌های حاوی خاک و ماسه ایمن‌سازی شده بود.

  یحیای عزیز رفت داخل سنگر. من هم پشت سر ایشان بودم که ناگهان (در حدود ساعت 3 تا 4) با یک توپ مستقیم و انفجار شدید، کمین و سنگر در هم پیچید! بعد از چند لحظه که گویی موج شدید توپ مستقیم ما را که ترکشی هم نخورده بودیم گیج کرده بود، ابتدا یکی از دوستان که الان اسمش یادم نیست و فکر کنم بچه ساوجبلاغ کرج بود و شدیدا هم مجروح شده بود، گذاشتیم داخل قایق تا عقب بیاورند؛ که شهید‌ شد. همزمان من دنبال یحیی بودم. انگار نمی‌خواستم قبول کنم که توپ مستقیم به سنگری خورد که یحیی داخل آن بود. کمی که آب آرام گرفت، پاهای مبارک شهید را در داخل آب دیدم، از آن هیکل درشت و قد بلند، فقط دو تا پا و مقداری از قطعات جسم مطهر شهید را جمع‌آوری کردیم و فرستادیم یگان.

  من شجاعت و لحظه شهادت این شهید عزیز را فراموش نمی‌کنم و سعی می کنم با حضور در مزار شهید و قرائت فاتحه، به یاد آن شهید و کمی یاد آن روزهای نورانی باشم.

ان‌شاءالله در قیامت ما را شفاعت کنند.

|| مهدی محمدی(همرزم شهید)