یک شهادت بی درد!

رضاامیری فارسانی- خیلی سال است که دنبال شهادت هستیم. ذکر می گوئیم درقنوت: الهم ارزقنا توفیق شهاده فی سبیلک می گوییم. در بهترین ساعات شب که همه درخواب نازند باخدا نجوا می کنیم وشهادت می خواهیم. یک شهادت بی درد! اما این رانمی دانیم که شهادت را فقط به اهل دردش می دهند وگرنه همان روزی که حاج عیسی توسلی و دوستانش در پاوه شهیدشدند خب من هم بایدشهید می شدم امااینطورنشد!

 شهدای آن روز تفکیک شده بودند وخدا توسلی. شمس. نفر. حیدری را درثبت نام قبول کرده بود و امیری راثبت نام نکرده بود. این داستان ها راکه حقایقی شیرین هستند همه افراد قادربه درکشان نیستند. داستان شهدا.داستان بازماندگان جنگ.داستان تفحص. یک فریضه ای است که درک آن نیز ادب شهدائی میخواهد. درجنگی نابرابر در دنیائی که امروز خود را مهد تمدن وحقوق بشر می داند و دیروز در کمال بی شرمی درنده ای چون صدام راحمایت کردند تایک نهال نوپا و یک انقلاب تازه به بار نشسته را موردتهاجم قراردهند.

 خیلی از بچه های معصومی که فقط برای دفاع آمده بودند وبعضی ازآنها حتی سرمرغی را نبریده بودند درجهت دفاع ازخاک وطن در مظلومیتی خاص شهیدشدند و پیکرهای مقدسشان ماند که هنوز بعدازبیست وهفت سال ازاتمام جنگ هنوز شقایقی در دشت های خشک وبی آب جنوب از پیشانی یا سینه جوانی که هنوز مرتکب گناهی نشده بود می روید گرچه همین ماندن درمنطقه هم خواست شهدا بوده امادوستان به رسم ادب برای شادی دل مادری دست به این عمل می زنند وچه سعادتی ازاین بالاترکه پیکرفردی رادریابی که محتویات جیبش تمثال امام رضااست یاقرآنی جیبی و یامهری وجانمازی فارغ ازهیاهوی دنیوی.

 آن جیب ها مقدسند مانندجیب های مانیستند که پرازعابربانک، فیش های حقوقی موردتوجه وبرگه های اوراق بهادار یاخریدسهام است. تفاوت ما باشهدا درهمین مسئله دنیائی و معنویاتی است. شهادت رابه معنویون می دادندومی دهند و زجر و ماندن رابه مادادن که امروز از فرط خالی بودن دستمان گاهی بنویسیم ودوستی را برنجانیم.

 بچه های تفحص بچه هائی هستندکه باشهدا مانوس شده اند و شهدا هم شهدائی هستندکه پیروان واقعی واقعه کربلابوده اند و این دو وقتی باهم عجین میشوند،جنون می آفرینند وچه زیباست درحالت جنون متوسل شدن به مادرم زهرای مرضیه وچه زیباست درجنون فکه. دهلاویه به وصال رسیدن و ای کاش خدای منان همان تبارک وتعالی مصداق کلام امام راحل این سعادت وصال را نصیب من حقیر هم نماید.