ایرانی‌ها هرگز سر خم نمی‌کنند هر امتیازی می‌خواهند بدهید تا کابوس تمام شود

فاش نیوز - روز شصت و هشتم جنگ، روز سرشکستگی فاحش دیگری برای ترامپ بود. او چهار هفته پس از درخواست آتش‌بس، مجبور شد طرح 
دو روزه و ناکام موسوم به پروژه آزادی را تعلیق کند و حال آن که با هیاهوی بسیار مدعی شده بود با این پروژه، تنگه هرمز را برای تردد کشتی‌ها امن و باز می‌کند.
ترامپ دیروز در توجیه عقب‌نشینی خود، ادعا کرد: «با توجه به درخواست پاکستان و سایر کشورها، موفقیت نظامی عظیمی که در طول کمپین علیه ایران به دست آوردیم، و همچنین پیشرفت بزرگی که به سمت یک توافق کامل و نهائی با نمایندگان ایران حاصل شده؛ به توافق متقابل رسیده‌ایم که «پروژه آزادی» (حرکت کشتی‌ها از طریق تنگه هرمز) برای مدت کوتاهی متوقف شود تا ببینیم آیا توافق می‌تواند نهائی شود یا خیر».

قتدار ایران جواب داد فرار به جلوی ترامپ!
ترامپ، یکشنبه ادعا کرد که از روز دوشنبه به درخواست کشورها «پروژه آزادی» را دوشنبه به اجرا می‌گذارد. و دیروز، تعلیق همان طرح شکست خورده را «به درخواست کشورها» نسبت داد! در این دو روز هیچ شناوری جرأت نکرد از اراده ایران تخطی کند. بر خلاف ادعای ترامپ برای توجیه عقب‌نشینی اخیر، تعلیق طرح کاغذی وی، بدون توافق متقابل با ایران انجام گرفت. او آخرین بار مجبور شده بود بدون توافق با ایران یا حتی احیای مذاکرات، آتش‌بس را به شکل یکطرفه و این بار بدون مدت محدود قبلی تمدید کند.
ترامپ همچنین سه‌شنبه شب ادعا کرده بود: «ایران باید پرچم تسلیم را بالا ببرد اما چون مغرور است، تسلیم نمی‌شود». او هیچ اهرمی برای خود در مذاکره و چانه زنی باقی نگذاشته است. با اعلام «پروژه آزادی» خواست اهرم‌سازی کند و نشد و حالا از سر ناچاری، تعلیق همان پروژه احمقانه را امتیاز وانمود می‌کند!

هیچ کس اعتماد نکرد حرف آمریکا بر زمین ماند
پیش از اعلام تعلیق پروژه ناکام ترامپ، «سازمان تجارت کشتیرانی» که یک نهاد بین‌المللی است، ارزیابی کرده بود: «پروژه آزادی» آمریکا باعث تغییر چشمگیری نخواهد شد. خبر عبور یکی از کشتی‌های شرکت مرسک از تنگه هرمز در روز دوشنبه، تنها «قطره‌ای در اقیانوس» بود. تیم ویلکینز، مدیرعامل اینترتانکو، یک نهاد تجاری که نماینده مالکان و اپراتورهای مستقل نفتکش‌‌هاست، گفت قرار نیست تغییر چشمگیری ایجاد شود.
همچنین روزنامه تلگراف، پیش از عقب‌نشینی و فرار به جلوی ترامپ نوشته بود: طرح ترامپ برای هرمز نتوانسته مدیران صنعت کشتیرانی را قانع کند و بسیاری از شرکت‌ها می‌گویند جزئیات کافی برای ارزیابی ریسک وجود ندارد. با وجود تضمین آمریکا، فعالان بازار تأکید کردند که تهدیدهای واقعی مانند حملات، مین‌ها و تنش با ایران همچنان پابرجاست. حتی با اسکورت نظامی، بسیاری از مالکان کشتی حاضر به عبور نیستند؛ زیرا خطرات عملیاتی و هزینه‌های بیمه همچنان بالاست و تا زمانی که تهدید ایران کاهش نیابد، بازگشت عادی تجارت از این مسیر بعید به نظر می‌رسد.

زور ایران بر بلوف ترامپ چربید
ادارۀ عملیات دریایی انگلیس هم گزارش داده بود: «عبور و مرور در تنگۀ هرمز همچنان به‌طور قابل توجهی کاهش یافته و چندین حادثۀ امنیتی در ۴۸ ساعت گذشته گزارش شده؛ تنگه هرمز در حال حاضر خطرناک‌ترین نقطۀ جهان است». سه‌شنبه شب کشتی کانتینربر CGM San Antonio در خلیج‌فارس با پرتاب یک فروند موشک کروز، مورد اصابت قرار گرفت. این کشتی متخلف، از سال ۲۰۰۵ میلادی با پرچم مالت فعالیت می‌کند و مالکیت آن متعلق به فرانسه است. از سوی دیگر، تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌داد صادرات نفت از بندر فجیره امارات پس از اصابت پرتابه‌های ناشناس تحت تأثیر قرار گرفته و تقریبا از نفتکش خالی شده است. بر اساس این تصاویر، تنها ۲ نفتکش در نزدیکی بندر فجیره حضور دارند و فقط یک کشتی VLCC در محل پهلوگیری از ترمینال بندر دیده می‌شود.
گزارش ان‌بی‌سی ‌نیوز قبل از عقب‌نشینی ترامپ خاطر نشان کرد: مقامات پنتاگون می‌گویند از زمان آغاز آتش‌بس، ایران ۱۰ بار به سمت شناورهای نظامی و ۹ بار به سمت کشتی‌های تجاری شلیک کرده و ۲ کشتی کانتینربر را نیز توقیف کرده است.

فقط یک تردد در دو روز هنرنمایی ترامپ!
بر اساس داده‌های شرکت تحلیل دریایی کپلر، تردد کشتی‌ها از تنگه هرمز در این هفته، به پایین‌ترین سطح خود از زمان آغاز جنگ رسید. این شرکت که تردد کشتی‌های حامل کالا را ارزیابی می‌کند، دو روز پیش فقط یک عبور را ثبت کرد در حالی که می‌گوید سه‌شنبه هیچ عبوری از این تنگه ثبت نشد. پیش از جنگ، روزانه ۱۲۰ فروند کشتی از این تنگه عبور می‌کرد. قبل از جنگ، یک‌پنجم صادرات جهانی انرژی فسیلی، در کنار سایر کالاهای مهم، از مسیر تنگه هرمز جابه‌جا می‌شد.
خبرگزاری بلومبرگ هم خبر داده است: تردد در تنگه هرمز تقریبا به صفر رسیده ‌است؛ زیرا عملا ایران به آن تسلط دارد و ترامپ با تعلیق طرحش نشان داد که نتوانسته کاری از پیش ببرد. منابع آگاه خبر دادند که این دو کشتی در مسیر پیشنهادی آمریکا در جنوب تنگه هرمز گیر افتاده‌اند و نه راه پیشروی و نه راه بازگشت دارند.

توانش را نداشت
در همین حال، شبکه ۱۲ تلویزیون اسرائیل به نقل از مسئولان بلندپایه ارتش این رژیم اعلام کرد: آمریکایی‌ها عملاً توانایی حفاظت از کشتی‌هایی را که از تنگه هرمز عبور می‌کنند، ندارند و تصمیم ترامپ برای تعلیق «پروژه آزادی»، تصمیمی دراماتیک در سایه وضعیت متزلزل و رو به وخامت امنیتی است. مسیر جایگزینی که واشنگتن در امتداد ساحل عمان پیشنهاد داده بود، بسیار خطرناک و بسیار تنگ و محدود است.
رابرت مالی، نماینده سابق دولت آمریکا در امور ایران در واکنش به توقف طرح «پروژه آزادی» از سوی ترامپ به کنایه نوشت: ترجمه توئیت ترامپ این است: من عقب‌نشینی می‌کنم، چون به شدت در حال پیروزی هستم.
پاتریشیا مارینز تحلیلگر نظامی هم درباره عقب‌نشینی ترامپ می‌نویسد: ترامپ همانند جنگ، «پروژه آزادی» را هم بدون هیچ دستاوردی به پایان رساند. برای کسانی که به دنبال پاسخ این سؤال هستند که چرا دو ناوشکن را از تنگه هرمز عبور داد، پاسخ این است که او به یک سخنرانی پیروزی نیاز داشت، حتی اگر از نظر استراتژیک هیچ معنایی نداشت. ترامپ عقب‌نشینی کرد زیرا ایده «پروژه آزادی» او در حال ایجاد یک جنگ دائمی بود و او همچنان تحت فشار بازارها باقی ماند. بدیهی است که این موقتی است و با هدف کاهش فشار بازار بر او انجام می‌شود. هیچ یک از این‌ها انگ شکست را از روی ترامپ و نتانیاهو پاک نمی‌کند، اما برای آنها زمان می‌خرد. قبلا این را نوشتم که «قرار بود جنگ ۴ هفته باشد، که شد ۸ هفته، و حالا دارند درباره ۱۰۰ روز صحبت می‌کنند. ببینید چرا اسرائیل و آمریکا، ایران را دست کم گرفتند و ریسک شکست خوردن از این وضعیت را به جان می‌خرند.»

عقب‌نشینی در کمتر از ۲۵ ساعت!
ادوارد فیشمن (سرهنگ بازنشسته پنتاگون و مدیر مرکز ژئواکونومیک در شورای روابط خارجی آمریکا) در تحلیل رویداد اخیر می‌گوید: تغییر موضع ۱۸۰ درجه‌ای ترامپ درباره جدیدترین طرح آمریکا در تنگه هرمز، اعترافی است به اینکه «پروژه آزادی» از همان ابتدا شکست‌خورده و ما همچنان در این بن‌بست گرفتاریم.
در حالی که ایتن لوینز، تحلیلگر آمریکایی اذعان کرد «ایران در کمتر از ۲۵ ساعت، ترامپ را وادار به عقب‌‌نشینی کرد. نیروی دریایی آمریکا افتضاح است»، روزنامه نیویورک تایمز به نقل از مقامات رسمی نوشت: این باور ترامپ که تاکتیک‌هایش منجر به تسلیم ایران خواهد شد، اشتباه است و نشان‌دهنده سوءتفاهم در مورد استراتژی تهران است
پروفسور رابرت پیپ، استاد دانشگاه شیکاگو در همین باره تأکید کرد: ترامپ به تازگی، پروژه آزادی را به خاک سپرد. با حملات به نفت امارات متحده عربی، این پروژه در روز اول شکست خورد. ترامپ به شدت از یک افراط به افراط دیگر می‌پرد، در حال گرفتار شدن در یک دور باطل از شکست‌های استراتژیک در تله تشدید.

ایران، نقطه ضعف حریف مضطرب را می‌شناسد
رئیس مؤسسه «چین معاصر» اعلام کرد: فشار سیاسی و رسانه‌ای باعث شده ترامپ در هفته‌های اخیر با شتاب و اضطراب بیشتری عمل کند. طرف ایرانی نقطه‌ضعف ترامپ را به‌خوبی شناسایی کرده و می‌داند که اکنون واشنگتن در موضع اضطرار قرار دارد؛ به همین دلیل تهران دلیلی برای شتاب‌زدگی در روند مذاکرات و تحولات جاری نمی‌بیند.
برت اریکسون کارشناس آمریکایی هم معتقد است: تعلیق «عملیات آزادی»، پس از آنکه دولت ترامپ تمام روز را صرف صحبت درباره آن کرد، یک مسئله را روشن کرده است: ایران می‌داند که ازسرگیری عملیات نظامی تا چه اندازه برای ترامپ غیرقابل‌تحمل شده است. دیروز اولین بار نبود که یک کشتی آمریکایی در طول آتش‌بس مورد اصابت گلوله قرار گرفت. ایران روزبه‌روز جسورتر می‌شود. با اثبات اینکه محاصره، یکی از فاجعه‌بارترین اقدامات استراتژیک بود که می‌توانستیم انجام دهیم، روشن است که کمپین جنگ اقتصادی موفق نبوده است. ما اراده لازم برای بازگشت به حملات جنگی (حداقل نه بدون اقدامات شدیدتر از سوی ایران) را نداریم، پس چه چیزی داریم؟ مگر اینکه ترامپ بتواند خرگوشی از کلاه خود بیرون بکشد. ایالات متحده این جنگ را باخته است.

هر امتیازی ایران می‌خواهد بدهید تا کابوس تمام شود
جو کنت مقام مستعفی دولت ترامپ در واکنش به رفتار درمانده و سردرگم ترامپ، در شبکه ایکس نوشت: عقب‌نشینی رئیس‌جمهور آمریکا، نشانه خوبی است، سربازا‌ن‌مان را به خانه بازگردانید. از گرفتار شدن در یک جنگ احمقانه دیگر خودداری کنید. تنها کسانی که از پایان دادن به جنگ توسط ترامپ انتقاد می‌کنند، همان نئوکان‌ها و اسرائیلی‌هایی هستند که از اول ما را به این وضعیت کشاندند.
مگان کلی مجری مطرح فاکس نیوز و حامی سابق ترامپ هم گفته است: هر امتیازی را که ایرانی‌ها می‌خواهند بدهید تا این کابوس تمام شود. ایرانی‌ها به هیچ وجه سر خم نمی‌کنند. این وضعیت برای دولت ترامپ، برای کشور ما و برای جهان، یک فاجعه بوده است، کافی است به تأمین سوخت جهانی نگاه کنیم. شرکت‌های هواپیمایی آمریکایی، اروپایی و خاورمیانه‌ای ناچار شده‌اند پیش‌بینی‌های خود برای سال جاری را به‌طور کامل بازنگری کنند. افزایش قیمت بنزین و نفت به‌طور کلی معمولاً به جهش گسترده در قیمت انرژی و سایر کالاها منجر می‌شود، حتی اگر جنگ امروز پایان یابد، پیامدهای این افزایش هزینه‌ها همچنان ادامه خواهد داشت.
در همین حال، خبرگزاری رویترز خبر داد: بر اساس ارزیابی وزارت امنیت داخلی آمریکا، جنگ ایران می‌تواند یکی از انگیزه‌های احتمالی کول آلن برای حمله به ضیافت سالانه خبرنگاران با حضور ترامپ باشد. بر اساس این ارزیابی، او دارای «نارضایتی‌های متعدد اجتماعی و سیاسی» بوده است.
دو سوم شهروندان آمریکایی از نتایج ناگوار جنگ علیه ایران ناراضی هستند و این جنگ را اشتباه می‌دانند.

افول موقعیت واشنگتن در برابر ایران
 در حالی که جکسون هینکل تحلیلگر آمریکایی می‌گوید «ایران به جهان ثابت کرد که غرب یک ببر کاغذی است»، روزنامه نیویورک تایمز نوشت: جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نه‌تنها به اهداف خود نرسید، بلکه به یک خطای راهبردی پرهزینه تبدیل شده است. بمباران‌های گسترده نه باعث فروپاشی ایران شد و نه آن را به تسلیم وادار کرد؛ بلکه ایران توانست با استفاده از اهرم راهبردی تنگه هرمز، فشار قابل‌توجهی وارد کرده و معادلات جنگ را تغییر دهد. پهپادها و موشک‌های ایران، ساختار جنگ را به‌طور اساسی تغییر داده‌اند و پهپادهای ارزان و قابل تولید انبوه، به ایران امکان داده‌اند با هزینه‌ای به‌مراتب کمتر، فشار مؤثری بر قدرت‌های بزرگ وارد کند. برتری نظامی سنتی آمریکا دیگر تضمین‌کننده پیروزی نیست و واشنگتن اکنون در موقعیتی قرار گرفته که ناچار به مذاکره شده، در حالی که ایران با استفاده از زمان و اهرم‌های خود، می‌تواند امتیازات بیشتری به دست آورد. جنگی که قرار بود قدرت آمریکا را تثبیت کند، اکنون به نمونه‌ای از اشتباه محاسباتی پرهزینه و نشانه‌ای از ضعف راهبردی واشنگتن تبدیل شده است. آمریکا در برابر تهدیدهای نوظهور آسیب‌پذیرتر شده است.

نیروی دریایی آمریکا به دام افتاده است
این روزنامه می‌افزاید: نیروی دریایی آمریکا که زمانی برای حکمرانی بر اقیانوس‌های بزرگ طراحی شده بود، اکنون در تنگه هرمز به دام افتاده است. ایران با استفاده از استراتژی «قایق‌های تندرو» و «هزاران پهپاد ارزان‌قیمت»، ناوهای هواپیمابر چند میلیارد دلاری آمریکا را به اهدافی آسیب‌پذیر تبدیل کرده است. ماه‌ها درگیری فرسایشی با ایران، زرادخانه موشک‌های میان‌برد و پدافندی نیروی دریایی را تخلیه کرده است. ناوهایی که باید برای بازدارندگی در برابر چین آماده ‌باشند، اکنون با بدنه‌های فرسوده و انبارهای مهمات خالی، در حال دست‌وپنجه نرم کردن با پهپادهای انتحاری ایران هستند. دورانِ ترساندن کشورها با اعزام یک ناو هواپیمابر به پایان رسیده است. وقتی ایران بدون ترس به پایگاه‌های آمریکا خسارات میلیاردی می‌زند و نیروی دریایی آمریکا نمی‌تواند تنگه را باز کند، اعتبار قدرت دریایی آمریکا برای همیشه از بین رفته است.

منفورتر از همیشه خود
از طرف دیگر، شبکه سی‌ان‌ان با طرح این سؤال که ترامپ چطور به یکی از منفورترین رؤسای‌جمهور در تاریخ آمریکا تبدیل شده است؟، عنوان کرد: ترامپ اکنون از هر زمان دیگری در دوران ریاست‌جمهوری‌اش منفورتر شده است. مهم‌ترین علت کاهش محبوبیت ترامپ، جنگ ایران است که ۶۱ درصد آمریکایی‌ها آن را «اشتباه» دانسته‌اند. این جنگ باعث شده بخش‌هایی از حمایت پایدار ترامپ فرو بریزد. تازه‌ترین علت نارضایتی‌ها هم قیمت بنزین است و ۷۰ درصد مردم عملکرد او را در زمینه هزینه‌های زندگی مردود می‌دانند. غرور سیاسی ترامپ باعث شده که مردم احساس کنند اولویت‌های او درباره آمریکا اشتباه است و اساساً وضعیت زندگی آنان را نادیده می‌گیرد.

اهرم قدرتمند و هوشمندانه ایران
وبسایت الجزیره دیروز از قول کارشناسان بین‌المللی گزارش داد: اعمال کنترل ایران بر تنگه هرمز، گذرگاه حیاتی برای یک‌چهارم نفت دریایی جهان و حجم عظیمی از گاز و کود، نه تنها یک حق مشروع دفاعی، بلکه یک اهرم قدرتمند در برابر فشارهای حداکثری آمریکا محسوب می‌شود. ایران با ایجاد اختلال هوشمندانه در تردد کشتی‌های متخاصم، توانسته است هزینه‌های سنگینی را به اقتصاد آمریکا و متحدانش تحمیل کند. این اقدام راهبردی، تهران را در موقعیتی قرار داده که در برابر خواسته‌های غیرمنطقی واشنگتن، مانند توقف کامل برنامه هسته‌ای، مقاومت کند. کاهش تردد نفتکش‌ها از ۱۲۹ فروند در فوریه به نزدیک صفر، نشان‌دهنده کارآمدی این سیاست دفاعی و ضربه‌پذیری غرب از شوک‌های انرژی است.

ارتقای چشمگیر عملیات دریایی ایران
روزنامه وال استریت ژورنال با بیان این مطلب که ایران تجربه خود در «جنگ نفتکش‌ها» را با پهپادهای مدرن ترکیب کرده است، نوشت: چهار دهه پیش، ایران و آمریکا بر سر حمل‌ونقل نفت در مسیر رویارویی قرار داشتند؛ رویدادی که شباهت‌هایی با جنگ امروز دارد. در جریان «جنگ نفتکش‌ها» در دهه ۱۹۸۰، ایران از موشک‌، مین‌ و قایق‌های تندرو برای اعمال کنترل خود بر تنگه هرمز استفاده کرد. این بار، علاوه‌بر همان الگوی قبلی، ایران دارای ناوگانی از پهپادهای تهاجمی است که به قدرتش ضریب‌ می‌دهند. تسلیحات مدرن ایران می‌توانند کشتی‌ها و ناوهای جنگی را به شیوه‌‌ای هدف قرار دهند که مقابله با آنها دشوار و پرهزینه باشد. همانند جنگ نفتکش‌ها، ایران اکنون نیز از مزیت‌های جغرافیایی خود بهره برده و توانسته نیروی دریایی آمریکا را دور نگه دارد.