رسانه؛ پنجره‌ای رو به خانه امید

فاش نیوز - گاه یک واژه، فراتر از یک کلمه بر صفحه کاغذ، به پلی بدل می‌شود میان «درد» و «درمان». چندی پیش که قلم به دست گرفتم تا در فاش نیوز، آن شیدای ایثار و تنها رسانه‌ای که طنین صدای جانبازان و ایثارگران است، از ایثار ماندگار در بیمارستان بقیةالله بنویسم، هرگز گمان نمی‌بردم که انعکاس آن کلمات، در سپیده‌دم یک روز بهاری، به فریادرسی برای یک قهرمان بی‌ادعا بدل شود. تماس آن همراه مستأصل که پیکر رنجور آقای دکتر محمدرضا مروانی، جانباز سرافراز هفتاد درصد را از جاده‌های دور اهواز به پایتخت آورده بود، لرزه بر جانم انداخت؛ پیامی سهمگین که می‌گفت: «تو که می‌نویسی، اکنون برای ما کاری کن.»
 اینجاست که نقش بی‌بدیل رسانه رخ می‌نمایاند. رسانه تنها ویترینی برای تماشای حوادث نیست؛ بلکه رسالت آن، ایجاد پیوند میان درماندگی و گره‌گشایی است. وقتی قلمی با صداقت بر صفحه می‌لغزد، در واقع پنجره‌ای به سوی وجدان بیدار جامعه می‌گشاید. این واقعه نشان داد که رسانه می‌تواند نبض تپنده جامعه باشد و در بزنگاه‌های سخت، دست افتاده‌ای را بگیرد و به آغوش امید بازگرداند. این قدرت کلام است که مرزها را می‌شکند و صدای مظلومیت را به گوش‌های شنوا می‌رساند.
 اما در این میانه، نباید از نقش والای انسان‌های باشرف و دریادل غافل شد. بزرگ‌مردانی چون جناب بختیاری که بدون تأمل و درنگ، آغوش گشاده خود را پناه خانواده‌ای نگران کردند و با یک اشاره، مسیر دشوار بستری‌شدن آن عزیز دلاور را هموار ساختند. یا بزرگ‌مردی چون نصراللهی که با همت والای خود، شادی را به قلب خانواده آن جانباز بازگرداندند. این‌ها همان انسان‌های نایاب هستند که صندلی مسئولیت را به سکویی برای خدمت بدل کرده‌اند و بوی خوش انسانیت را در فضای جامعه منتشر می‌کنند.
 این زنجیره زرین، از قلم نویسنده تا همت مسئول، ثابت کرد که اگر رسانه به‌درستی در تعامل با متن جامعه قرار گیرد، می‌تواند معجزه کند. رسانه می‌تواند فریاد فروخفته‌ای را به گوش جان‌های بیدار برساند و از دل یک بن‌بست، شاهراهی از امید بسازد. درود بر آن قلمی که گره باز می‌کند و هزاران درود بر آن وجدان‌های بیداری که هنوز معتقدند خدمت به یک قهرمان جانباز میهن، بالاترین عبادت است. امروز، لبخند رضایت خانواده دکتر محمدرضا مروانی، زیباترین پاداشی است که بر جریده عالم ثبت شد تا بدانیم هنوز هم می‌توان با معجزه کلام و شرافت عمل، دنیا را جای بهتری برای زندگی کرد.

|| داود گودرزی