پرونده بیمارستان صحرایی‌ای که نیست!

سلام برادر عزیز باید بری بیمارستان شهید بقایی اهواز.تمام پرونده ها را جمع کردندوبه بیمارستان شهید بقایی فرستادند

با سلام دوستان جانباز چراسرخودتان رادردمیاورید هیچکس به در دلمان کوش نمیکند حتی حاضر به خواندن مطالبمان نیستند خودشان به صندلی هایشان چسبیده اند وضع مالیشان خوب است کاری نمیکنند صندلیشان بخطر بیفتد بخاطر ما جانبازانی که حتی هنوز اسمشان را نمیداند و سلام به امید اینکه کسی بیاید که واقعا خودش جانباز و درد مارا بفهمد

باسلام من هم یکی ازهمان هزاران رزمنده هایی که آن زمان شاگرد نمونه مدرسه عطار سلطان آباد از روستاهای خراسان رضوی ۴۰کیلومتری شهر سبزوار بودم واز طرف آموزش پرورش آن وقت آمدن منو خواستن گفتن شما چون در منطقه شاگرد نمونه شدی باخَرج اداره تا هرجا بخواهی رایگان میتونی درس بخوانی وآن زمان وضع اقتصاد ما خیلی ضعیف بود ومن آن زمان کلاس ششم بودم و از کمک اداره خیلی خوشحال شده بودم که جنگ شروع شده بود که یک روز با خودم گفتم بچه های ما در جبهه ها دارند میجنگنندو شهید میشوند که من هم از همه آرزوهایم گذشتم رفتم جبهه وچون وضع مالی پدرم خوب نبود چند وقت میرفتم وبعد می آمدم چند وقتی کارگری میرفتم ودوباره میرفتم جبهه خلاصه در ۳ مرحله و مدت حدود۸ماه جبهه رفتم ودر چند عملیات ازجمله عملیات خیبر ووو بودم و واقعاً خیلی سختیها کشیدیم و باور کنید خیلی آرزوی شهادت داشتم که نشد ولی هم موج گرفتگی وترکش ومشگلات خیلی بَد دارم و دربیمارستان صحرایی چند روز بستری بودم وچند سالی مریضی هایم خیلی زیادشده وآن زمان از سپاه نامه دادن که بروم دنبال جانبازیم نرفتم ولی الان هم حالم خرابه وهم وهم بیکارم وضع مالیم خیلی خرابه من ازسال ۱۳۷۲ در خانمان زن و بچه هایم رنگ خوشی را ندیدن اعصابم داغونه همه چیز را بهم میریزم و۶۱ ساله شدم وقتی کمی حالم خوب میشه پیش خودم میگویم خدایا چرا ما شهید نشدیم که راحت بشیم مگر ما چه کردیم خود ما که هیچ خوانواده ما هم باید به پای ما بسوزه من ۱۰ تا نَوه دارم که پیش آنها هم خجالت زده شدم ودر سال ۹۸ رفتم اهواز بیمارستان شهید عزیز بقایی دنبال پرونده ام که ۲روز با یک بنده خدا شهر اهواز را بلد بود همه جا را گشتیم فقط پلاک من پیدا شد گفت بیمارستان صحرایی همان زمان موشک زدن چیزی نمونده ومن دست خالی برگشتم و اگر کسی میتونه به من کمک ویا لا اقل راهنمایی کنه که من در سّن ۶۱ سالگی خانه نشین شدم ولی بعضی جاها وکشورها در سن ۸۲ سالگی کاندید ریاست جمهوری ویا ارگانهای دیگه میشوند وماها تا آن سّن برسیم ۷ تا کفن پوسیدیم بازم خلاصه داوری باشما ماها برای حفاظت از وطن و ناموسمان رفتیم ولی بعضی از همکلاسهایمان هم الان دگتر و مهندس شدن که بیا و ببین چه دَبدَه و کَبکَبه دارند و ماها را سَرِ کار هم میذارن میگَن تو جبهه نمی رفتی از ما بالاتر میشدی

سلام دوستان
کی میدونه اسم بهداری صحرائی مستقر بالاتر از پادگان حمید۶۰ یا۷۰کیلومتری نرسیده به خرمشهر زمان جنگ سال ۶۷ میدونه؟خواهشا اگه کسی اسم این بهداری میدونه با این شماره تلفن تماس بگیره ممنون میشم

سلام . سال 66پس از مجروحیت در منطقه شمالغرب احتمالا سردشت . در یک بهداری یک هفته بستری بودم دقیقا نمیدونم کجا هست پرونده ها ی اون بهداری ها کجا بایگانی شده اند