شنبه 10 شهريور 1403 , 10:46




اهمیت زیارت اربعین در سخنان ۵۱ سال پیش آیتالله خامنهای
فاش نیوز - رهبر انقلاب در ۲۴ اسفند سال ۱۳۵۲ طی جلسهای در مسجد امام حسن(ع) در مشهد مقدس که به شرح و تفسیر خطبههای نهجالبلاغه اختصاص داشت، به مناسبت تقارن با شب اربعین حسینی سخنان زیر را بیان کردند:
میدانید یکی از علائم ایمان زیارت اربعین است. بنده نمیدانم این روایت چقدر صحیح است، اصراری هم ندارم که بگویم معنای این روایت همین است که من گمان کردهام، واقعیت هم این است که احتمال میدهم معنایش یکی از شقوق و احتمالات دیگری باشد که در این زمینه بیان میشود؛ امّا اگر این احتمال هم که من میگویم باشد، مؤیّد فراوانی دارد؛
«زیارةالأربعین».
شیعه یک جمع متفرقی بود. یک جامعهای بود که در یک جا، در یک مکان زندگی نمیکردند. در مدینه بودند، در کوفه بودند، در بصره بودند، در اهواز بودند، در قم بودند، در خراسان بودند، اطراف و اکناف بلاد. اما یک روح در این کالبد متفرق و در این اجزاء متشتت در جریان بود.
مثل دانههای تسبیح یک رشته و یک نخ همه اینها را به هم وصل میکرد. چه بود آن رشته؟ رشته اطاعت و فرمانبری از مرکزیت تشیع، از رهبری عالی تشیع یعنی؛ امام. همه این رشتهها به آن جا متصل میشد. قلبی بود که به همه اعضا فرمان میداد. و به این ترتیب تشیع یک سازمان و یک تشکیلاتی بود. ممکن بود دو نفر از حال هم خبر نداشته باشند اما؛ بودند کسانی که از حال همه با خبر بودند. اطاعت و فرمانبری آن ها به حساب بود، فریاد زدنشان از روی دستور بود، سکوتشان بر طبق نقشه بود. همه چیزشان با حساب بود.
فقط یک عیبی کار آن ها داشت و آن این که؛ همدیگر را کمتر میدیدند. اهل یک شهر، شیعیان یک منطقه، البته یکدیگر را میدیدند *اما؛ یک کنگره جهانی لازم بود برای شیعیان روزگار ائمه(ع).
این کنگره جهانی را معین کردند، وقتش را هم معین کردند، گفتند: در این موعد معین، در آن کنگره هر کس بتواند شرکت کند، آن موعد روز اربعین است و جای شرکت، سرزمین کربلا است.*
... بنابراین مسأله اربعین، یک مسأله مهمی است، اربعین یعنی میعاد شیعیان در یک کنگره بینالمللی و جهانی، برای سرزمینی که خودش خاطره انگیز است، سرزمین خاطره ها است، خاطره های باشکوه، خاطرههای عزیز، سرزمین شهدا، مزار کشتهشدگان راه خدا، شیعیان این جا جمع بشوند و دست برادری و پیمان وفاداری بدهند.
اگر امروز هم شیعیان بتوانند آن سرزمین پاک و مقدس را یک چنین میعادی قرار بدهند، البته بسیار کار بجا و جالبی خواهد بود و همین دنباله گیری از راهی است که ائمه هدی(ع) به ما ارائه دادند.

















