23 تير 1405 / ۲۸ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 117244
شنبه 16 فروردين 1404 , 16:14
شنبه 16 فروردين 1404 , 16:14


وقتی سیاست لباس ورزش میپوشد
سیدرضا موسوی فاضل
منبر وارونهنما
سیدمهدی حسینی
خونخواهی امام شهید و ۱۳۵ روز بیچارگی شیطان
محمد ایمانی
برادرانه با حضرت عزرائیل علیهالسلام!
حسین شریعتمداری
وقتی حقیقت، حجابهای معاصرت را میدرد
محمدرضا الهی
راهبرد رهبر شهید ایران قوی توحیدی بود
مهدی فضائلی
هرمز، امنیت انرژی و آینده نظم منطقهای
علیرضا رجائی
ایران و العراق لایمکنالفراق
هاشم اسدی
مراقب عملیات فریب «۱۱ سپتامبر» باشیم!
بوالفضل درخشنده
جای خالی چند نقطه در فهرست اهداف!
حسین شریعتمداری

چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی

دعای مشترک شهیدان باکری، قاسم سلیمانی و زاهدی+دستنوشته
«خدایا مرا پاکیزه بپذیر» دعای مشترک و ماندگار شهیدان مهدی باکری، حاج قاسم سلیمانی و محمدرضا زاهدی بود که برای نخستین بار دستنوشته شهید زاهدی منتشر میشود.
فاش نیوز- «خداوندا مرا پاکیزه بپذیر» این جمله معروف و ماندگار، بخشی از وصیتنامه شهید مهدی باکری، فرمانده لشکر عاشورا در زمان جنگ تحمیلی است. شهید باکری این وصیت نامه را در تاریخ ۲ فروردین ۱۳۶۳ نوشته بود.



این جمله پس از ۳۵ سال، بار دیگر در آخرین دست نوشته حاج قاسم سلیمانی که ساعاتی قبل از شهادت در تاریخ ۱۳۹۸/۱۰/۱۲ در محل اقامتش(دمشق سوریه) در کنار آینه قرار داده بود، تکرار شد.در این دستنوشته با امضای شهید سپهبد قاسم سلیمانی آمده بود: «الهی لا تکلنی، خداوندا مرا بپذیر، خداوندا عاشق دیدارتم، همان دیداری که موسی را ناتوان از ایستادن و نفس کشیدن نمود، الحمدلله رب العالمین، خداوندا مرا پاکیزه بپذیر».
و امروز برای نخستین بار دستنوشته شهید محمدرضا زاهدی منتشر میشود که این شهید راه قدس ۱۹ سال قبل از شهادتش دعا کرده بود که «خدایا پاکم کن و مرا پاکیزه بپذیر».
#شهید_مهدی_باکری#شهید_قاسم_سلیمانی#شهید_محمدرضا_زاهدی
منبع: فارس


خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی















