نظرگاهِ مکانیسم!

فاش نیوز - تمرکز دیجیتالیسم بر واژه‌ی مکانیسم ماشه از میان انواع بی‌حساب و کتاب رویدادها و رخدادهای تشویش‌آور! تأمل‌برانگیز است.
اگر آن عجایب‌المخلوق و غرایب‌الموجود با "تکرار این نظریه‌ی نارس و بی‌معنی!" آن را از "رَهِ کین" حتی لقلقه‌ی زبان هر نوع بالغ جسمی و نابالغ عقلی نیز ساخته، امری چندان عجیب نیست؛ چرا که اقتضای ماهیتش این است.
اما نکته‌ی اساسی، نظاره‌گری اهالی دانش سیاست و عرصه‌ی نظریه‌پردازی است.
یک عنصر اساسی در رهیافت و روش علمی، "نظرگاه point of view و هوشیاری نسبت به فضیلت ایزدی است." این هوشیاری و «عشق به زیبایی و نیکی، عشق به راستی و مهربانی و  آدمیت و مروت زندگی انسان را ارزشمند می‌کند.

ای برادر تو همه اندیشه‌ای
مابقی خود استخوان و ریشه‌ای(1)»

اما امان از شارلاتانیسم رسانه.... هرچند مجال پرداختن به واقعیت بسیار مهمِ «عقب‌ماندگی در علوم سیاسی، بالاخص در حوزه‌ای که مربوط به فهم، تفسیر، تبیین، درک و تجربه‌ی مسائل ایران می‌شود(2)»؛ همچنین اشاره به مشکلات زندگی روزمره‌ی هر خانواری که در امور دینی و سیاسی صد البته بردبار و متساهل است و می‌کوشد با برخوردی متکی بر"عقل سلیم و دانشوری و تحقیق و تأمل" دل‌مشغول تحولات در راه باشد، کاری بیهوده است!
اما به‌راستی چرا با مشاهده‌ی "وجود صور متحجر قبیله‌پرستی" و فقدان مکانیسم بازدارنده از ارتکاب اعمال خلاف قانون و کژوجدانی! صرفا باید "دندان قروچه" کرد؟
قُدَما واژه‌ی یونانی‌تبار مکانیسم را «فنّ علم‌الحِیَل خوانده‌اند.(3)» تعلل در آگاهی از ماهیت این فن بسیار پرمخاطره خواهد شد....

در هنگامه‌ی تاخت و تاز شارلاتانیسم رسانه به بهانه‌ی مکانیسم ماشه، باید به نسل نوظهور نسبت به منطق درونی «اجتناب‌ناپذیری پیدایش جناح‌ها و گروه‌های رقیب» آگاهی درست ارائه کرد....

به قول سخنگوی وجدان ایرانی:

از نظرگاه است ای مغز وجود
اختلاف مؤمن و گبر و یهود

طرفه این که با ارائه‌ی آگاهی از ماهیت "تکانه‌های الکترونیک و موبایل – ماهواره"، یا ذغال خوب و رفیق بدی که در شرایط کنونی دوست گرمابه و گلستان طبقه‌ی نوآیین شده، "اضطراب ناشی از آن مکانیسم" کاهش خواهد یافت....
نور به قبر پیشینیان ببارد که به مکانیسم گفته‌اند: "فنّ علم‌الحِیَل" تعلل در شناخت ماهیت این اعجوبه‌ی مکار، دارد بسیار پرمخاطره می‌شود! این مخاطرات پس از سه دهه آموزشِ انواعِ بدی، امروزه باعث ایجاد یک نوع فراموشی سیاسی در گستره‌ی "فرهنگ و جامعه(جهان اجتماعی)" شده و هر روز پرهزینه‌تر می‌شود.
آن غول که در دهه‌ی پایانی قرن بیستم از چراغ جادوی دیجیتال بیرون آمده بود، در ۱۳۷۲ به قلمرو زرخیز ایران همواره سرافراز رسید و اینک تبدیل به حیوان درنده‌ای شده است که به تعبیر نیچه، با «کج وجدانی، فراموشی را فراموش کرده!(4)» تا سدّ راه کانون آگاهی‌رسانی پرغرور یا مسجد و گلدسته و امام و مؤذن شود.
اگر دَر بر همین پاشنه بچرخد، خسران حاصل از این نسیان! در تاریخ فردا بیش از امروز پدیدار خواهد شد؛ یعنی «آنان نابودی تدریجیِ روح و شأن انسانی را به‌چشم خواهند دید.(5)» شک نکنید....

|| دکتر سیدمهدی حسینی

سرنخ:
۱. پوپر؛ جامعه ی باز و دشمنان آن
۲.مرتجی؛ جناح های سیاسی در ایران امروز
۳. فروغی؛ سیر حکمت در اروپا،  جلد اول
۴. نیچه؛ تبارشناسی اخلاق
۵.برژینسکی؛ شکست بزرگ
"پیدایش و زوال کمونیسم در قرن بیستم "